Imelda May - 11 Past the Hour (2021)

Hier kijk ik echt naar uit. Imelda begon als rockabilly zangeres, maar sinds een jaar of 5 heeft ze dat imago volledig losgelaten. Sindsdien heeft ze haar uiterlijk veranderd, schrijft ze gedichten (die bijzonder goed ontvangen worden) en maakt ze wat serieuzere muziek. Haar 2017 album Life. Love. Flesh. Blood maakte al indruk en voor dit nieuwste album heeft ze onder andere de hulp van haar goede vriend Ronnie Wood ingeschakeld.

De eerste single klinkt in ieder geval alvast prachtig:

Imelda May - 11 Past The Hour

Opgepikt door BBC Radio 2 als Album of the Week , dat is meestal wel een goede voorbode.

Aardig album, Imelda May heeft best een wervende stem. De diverse samenwerkingen op dit album vind ik echter geen succes (die met Miles Kane is helemaal zoutloos), en de liedjes weten net niet genoeg te overtuigen om een goeie score veil te hebben. Je hoort echter wel dat er veel werk en zorg in dit album gestoken is, dus een voldoende is wel op zijn plaats.

3 sterren

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Imelda May - 11 Past The Hour - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Imelda May imponeerde vier jaar geleden met een intens breakup album, maar kiest nu voor een wat gepolijster geluid, dat vanwege de uitstekende zang overeind blijft

De rockabilly albums van Imelda May vond ik nooit bijzonder, maar het vier jaar verschenen Life. Love. Flesh. Blood was een waar meesterwerk. 11 Past The Hour mist de finesse van zijn voorganger, maar is nog altijd een prima album, waarop de Ierse zangeres wederom haar zangkusten etaleert. De songs op het album zijn soms wat te gepolijst, maar er valt ook veel moois te ontdekken op het album. Na een breakup album komt Imelda May op de proppen met een album dat in ieder geval aanvoelt als een feelgood album. Het is niet altijd even bijzonder en soms zelfs wat gewoontjes, maar de Ierse muzikante blijft een geweldige zangeres en songwriter.