Tony Glausi - When It All Comes Crashing Down (2021)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Jazz / Pop
Label: Outside In
-
Once Upon a Dream (6:21)
-
When It All Comes Crashing Down (5:53)
met Lucas Pino
-
Alone in the Rain (3:03)
-
Finding My Way Out of the Maze (1:52)
-
To Pray (4:47)
-
End of an Era (2:46)
-
Pretty Ladies (1:01)
-
Hasta la Madrugada (5:10)
-
I've Been Waiting (3:29)
-
Stardust (5:53)
met Emmet Cohen
0
geplaatst: 2 februari 2021, 23:04 uur
Ik had nog niet eerder van deze trompettist gehoord. Toch schijnt hij een aardige reputatie te hebben en inmiddels ook een behoorlijke discografie.
When It All Comes Crashing Down is zijn laatste worp.
Tony Glausi wordt vergezeld door Emmet Cohen op piano, Dan Chmielinski op bas, Bryan Carter op drums en Lucas Pino op piano.
Ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Het fladdert enorm alle kanten op, hier en daar opgeleukt met zijn zang. Eén grote tombola van stijlen: beetje zwoele bossanova, bijna musical-achtige jazz en ook stijlvolle jazz. Alsof Glausi niet kan kiezen wat hij nu echt wil. Hierdoor is er nauwelijks een lijn te ontwaren.
Vind ik dat 'makkelijk leuk' of erger ik me hier juist aan? Ik ben er gewoon niet over uit. Het klinkt allemaal goed, maar dan twijfel ik toch te veel hoe serieus ik het moet nemen. Het ligt makkelijk in het gehoor en kent gekkigheden waar de muzikanten ook weer niet in doordraven. Het is een dunne scheidslijn zeg maar.
Tussen kunst & kitsch dan maar?!
When It All Comes Crashing Down is zijn laatste worp.
Tony Glausi wordt vergezeld door Emmet Cohen op piano, Dan Chmielinski op bas, Bryan Carter op drums en Lucas Pino op piano.
Ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Het fladdert enorm alle kanten op, hier en daar opgeleukt met zijn zang. Eén grote tombola van stijlen: beetje zwoele bossanova, bijna musical-achtige jazz en ook stijlvolle jazz. Alsof Glausi niet kan kiezen wat hij nu echt wil. Hierdoor is er nauwelijks een lijn te ontwaren.
Vind ik dat 'makkelijk leuk' of erger ik me hier juist aan? Ik ben er gewoon niet over uit. Het klinkt allemaal goed, maar dan twijfel ik toch te veel hoe serieus ik het moet nemen. Het ligt makkelijk in het gehoor en kent gekkigheden waar de muzikanten ook weer niet in doordraven. Het is een dunne scheidslijn zeg maar.
Tussen kunst & kitsch dan maar?!
* denotes required fields.
* denotes required fields.