Janis Ian - Hunger (1997)

Janis Ian heeft een wat onregelmatige carriere. Als 16 jarige maakte ze in 1967 haar eerste plaat (Janis Ian) met daarop het toen zeer controversiële "Society's Child'. De Verenigde Staten was nog niet rijp voor een song over een interraciale adolescenten relatie. Vele radio stations weigerden dit lied uit te zenden en misschien mede daardoor was Janis Ian op haar 16e al een beroemdheid, tegen wil en dank. Met een aantal prima platen die ze daarna maakte, liet ze horen geen eendagsvlieg te zijn. Maar ze bleef veel moeite hebben met haar roem. In 1975 op het album 'Between The Lines' stond het ontroerende 'At Seventeen'. Een tijdloos nummer dat ieder jaar in de Top 2000 staat (1489 in 2024). In 1979 heeft ze nog een hit met 'Fly to high' . Ze is in deze tijd getrouwd met de Portugees Tino Sargo, verder had ze een onbetrouwbare boekhouder en zat ze financieel aan de grond. In de jaren 80 horen we weinig meer van deze singer-songwriter. Tot 1993, als ze terugkomt met het schitterende album 'breaking he silence'. Intussen gescheiden en het album is een waar coming-out album van Janis Ian en ze wordt één van de voorvechtsters van de homoscene.
"Hunger' is een album uit 1997, 'Revenge' is de voorganger.
Het album heeft een wat bewogen geschiedenis. Het is uitgegeven door het bijzondere Windham Hill label, dat in de jaren 90 met veel bijzondere albums uitkwam. Janis Ian krijgt de vrije hand en gaat aan de slag met de producer, waarvan we de naam niet weten. Dat komt, omdat hij het afmonteren geheel alleen wilde doen, zonder dat Janis Ian daar ook enige invloed op heeft. De platenmaatschappij echter vond het uiteindelijke resultaat onvoldoende en Janis Ian gaat dan met Jeff Balding verder. De eerste producer wil verder niet dat zijn naam bekend wordt. Sommige nummers worden opnieuw opgenomen, anderen wat aangepast.
"Hunger' werd verdeeld ontvangen, hoewel 'Rolling Stone' wel een lovende recensie heeft. Sommigen vonden dat de teksten niet altijd pasten bij de muziek.
Persoonlijk vind ik het een fijn album van net iets meer dan een uur.
Janis Ian schrijft over relatieproblemen, maar ook over de politieke en maatschappelijke situatie. Ani Difranco, ook een zeer eigenzinnige singer-songwriter heeft ook een rol op deze cd.
Misschien niet het beste album van Janis Ian, maar het is van zodanige kwaliteit, dat het boven veel andere albums en artiesten uit steekt. Er zitten een paar prachtige nummers bij. Het volgende album "God and the FBI' kreeg wat betere beoordelingen. Janis Ian heeft daarna nog twee keer een periode dat er niets van haar vernomen wordt. Vandaar ook het begin van deze bijdrage, ze heeft een onregelmatige carriere qua productie , maar zeker niet qua kwaliteit.