Degelijk, dat is het trefwoord voor de meest recente platen van deze sympathieke singer-songwriter. Zijn eerste twee vind ik nog steeds erg de moeite (vooral de tweede dan), en ook zijn plaat uit 2017, The Fall, is bepaald fraai.
Deze nieuwe doet me weer wat minder, de gekende ingrediënten (fluisterzachte vocalen, zeemzoete gelukzaligheid) zijn volop aanwezig, en soms zelfs wat te hoog in dosis, wat de liedjes wat gezapig doet overkomen. Er blijft dan ook niets hangen na het beluisteren van The Ghost and the Wall, maar toch heb ik het gevoel een fijn plaatje achter de kiezen te hebben.
3 sterren