Blitzen Trapper - Wild Mountain Nation (2007)

Briljante plaat. Hier en daar experimenteel, maar ook veel pakkende liedjes. Volledig te beluisteren op last.fm.

rammelt langs alle kanten, maar op de een of andere manier blijft het je wel boeien. Lo-fi-flashbacks van vroege pavement, janes addiction en the shins...

Een van de beste platen van het jaar 2007. Opent met een, op het eerste gehoor, rommelig Devil's a go-go, wat later toch een aanstekelijk nummer blijkt. Hoogtepunten van het album: de titeltrack en Sci-Fi Kid (een nummer dat afsluit met fijne nintendogeluidjes).

Poeh, dit was vrij slecht gisteravond in de Melkweg. Onwaardig voorprogramma van Two Gallants.

Maar wel een lekker album.

Zo heb ik ze dus ook leren kennen. In Groningen was het weliswaar ook zeer rommelig, maar heb ik me er toch nog wel enigzins mee vermaakt.

Ook op plaat verzandt de band nog wel eens in rommelige gekkigheid, terwijl het bewijst met leuke popliedjes als Futures & Folly en Sci-Fi Kid en fijne rustpuntjes Summer Town en Country Caravan best wel wat in huis te hebben.

Beetje hit & miss gevoel derhalve. 2,5*.

Geweldig album en 14 mei samen met rogue wave te zien in Paradiso.
Vond het ook een van de beste albums van 2007, maar is ook helemaal mijn sound

album nummer 1 van 2007 wat mij betreft. en hoogtepunt op het minifestival in paradiso (eastern conference champions, blitzen trapper, rogue wave en the whitest boy alive op één avond!) de 14de mei wat mij betreft. rommelig? welnee...

Niet mijn ding. Teveel lofi, geexperimenteer, te weinig echte liedjes.

Ik vind de nieuwste plaat toch een stuk aangenamer.

Ik heb hem trouwens met 2 Bonustracks:
14.Boss King
15. Cool Love #1

Ik dacht dat deze in eigen beheer is uitgebracht?

Na het prachtige album Destroyer of the Void, was ik wel nieuwsgierig wat Blitzen Trapper nog meer uitgebracht had. In 1ste instantie is dit Wild Mountain Nation een anti-climax. Waar laatstgenoemde uitblonk in nummers met een sterke opbouw, mooie (samen)zang en goed verwerkte invloeden uit verschillende periode's, is dit meer een ratjetoe. Alsof ze wel hun pappenheimers kennen en waarderen, maar het nog niet teveel willen laten horen en er juist iets geks mee willen doen, waardoor er met enige regelmaat te veel chaos -voor mij- in dit album voorkomt, wat het niet echt prettig maakt om naar te luisteren. Voor mij klinkt het teveel als probeersels in een wat vruchteloze zoektocht.

Ik moest ook wel even wennen aan deze lo-fi, freakerige plaat van één van mijn indie-darlings Blitzen Trapper. Er staan pareltjes op en de kleine uitspattinkjes vallen steeds meer op hun plaats. Referenties naar Pavement met een banjo. De opmaat naar hun meesterwerk 'Furr'