Field Music - Flat White Moon (2021)

afgaande op de reeds uitgebrachte nrs gaat dit weer een meesterlijk knap album worden van de Brewis broers.

Degelijke, gemoedelijke plaat die bolstaat van de aanstekelijke melodielijnen, maar geen blijvende indruk op me maakt. Op de achtergrond zal deze het ongetwijfeld goed doen, met een mild zonnetje hoog aan het firmament, en een koel drankje in de hand.

3 sterren

Je schetst inderdaad een fijne setting voor dit plaatje (een mojito in de hand zou ik willen voorstellen). Toch ben ik geneigd te denken dat jou 3 sterren hoger gaat uitvallen wanneer je het met koptelefoon beluisterd. Want ja, heel veel aanstekelijke melodielijnen en hooks, dat kan alleen maar op gedetailleerde wijze gehoord worden. In die fase zit ik nu. Een pareltje als "When You Last Heard from Linda" valt dan des te meer op.

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Field Music - Flat White Moon - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Field Music staat inmiddels al flink wat jaren garant voor albums die rijkelijk citeren uit de geschiedenis van de popmuziek maar ook eigenzinnig klinken, net als op het nieuwe album

Laat Flat White Moon van Field Music uit de speakers komen en je wordt geconfronteerd met een omgevallen platenkast, waarin vooral een aantal grote bands uit de jaren 60 en 70 goed vertegenwoordigd zijn. Field Music voegt er dit keer ook nog wat invloeden uit de jaren 80 aan toe en kiest bovendien voor een op het eerste gehoor flink wat toegankelijker geluid. Dat laatste is schijn, want de knap gemaakte popliedjes op het achtste album van de band klinken misschien bekend, maar zetten je ook met grote regelmaat op het verkeerde been. Van The Beatles tot en met Prince en steeds weer met de zo herkenbare Field Music twist.

Niet verrassend, wel lekker, deze nieuwe plaat van Field Music. Melodieus en muzikaal en instrumentaal altijd goed verzorgd, met een fijne productie (goed geluid). Verveelt mij niet snel.