Jon Campbell - Wolfen (2021)

Een nieuw, kort maar krachtig nog te verschijnen album. Ik kijk er wel naar uit. Als ik zie wie er aan bijdragen dan kunnen we weer een hoop moois verwachten (trombone, trompet, cello, viool, piano, hobo).

Een bijzonder project ook wel, maar daar vertel ik wel meer over als ik een review schrijf bij dit album

De eerste twee nummers: Jon Campbell - Howl & Haunted - YouTube

Het is de bedoeling dat alle nummers voorzien gaan worden van Jon's kunst. En wat klinkt dit weer mooi!

Erg mooie video er ook bij en ben op slag verliefd op beide nummers. Haunted is erg indrukwekkend!

Faggot is ook erg fraai: Jon Campbell - Faggot - YouTube

En het volgende nummer dat prijs is gegeven is wederom raak: Jon Campbell - Cruising at the End of the World - YouTube

Dat zijn weer puike muziekjes!

Rage: Jon Campbell - RAGE. - YouTube

Wat een prachtplaat gaat dit worden!

Dit kan niet meer verkeerd gaan nu ook Metropolitan bekend is. Wat een prachtplaat is dit (nog maar 1 nummer te gaan).

Die blazers! Wat prachtig.

Is er nog een speciale betekenis in de hoes te vinden? Wat een ..apart geheel ,daar zal dan wel wat betekenis aan verbonden zijn? Ik zie wel mooie zonnebloemen van Vincent

Jazeker!

7lb Records

Vrij heftig. Ook om het stuk over Amsterdam te lezen, omdat ik in die periode contact me them had, maar dit noemde hij (uiteraard) helemaal niet.

Joni Mitchell is een grote inspiratie voor dit alum trouwens. Dat hoor ik er ook wel in terug.

En je krijgt de uitleg over de zonnebloemen

Dank voor de tag (bij Sirens), Eric, hier ga ik snel even op mijn gemak voor zitten.

Hij had het gisteren wederom over Bitterzoet, dus wat in het vat zit....

Zou mooi zijn om dit een keer live mee te maken.

Denk heel erg indrukwekkend, idd duimen dat hij die stap gaat zetten.

Met nog 1 nummer te gaan kan ik al wel stellen dat ik dit album ietsje beter vind dan zijn voorganger. Wat een pracht en praal weer en zijn stem heb ik een enorm zwak voor. Op Instagram geeft hij uitleg bij elk nummer en de betekenis van de hoes. Soort van verwerkingsalbum voor Jon.

ik heb het gisteren avond zitten lezen, bedankt voor deze link

Hoe moeilijk is het om iets over een album te schrijven als de maker ervan zelf al zo ongelooflijk open vertelt over wat dit album voor hem betekent.

Laat ik dat stuk dan ook maar aan hemzelf. Het is hier allemaal terug te lezen: 7lb Records

Wat is de impact op mijzelf? Groot, heel groot. Dat was bij voorgangers About a Boy EP (2016) en Sirens uit 2019 al enorm. Niet omdat ik zijn ervaringen deel, integendeel. Goed, we vallen allebei op mannen en daar houdt het eigenlijk wel mee op. Nee, het is de emotie die de muziek uitstraalt. Het is allemaal zo puur: blazers, akoestische gitaar, strijkers en dat allemaal zo natuurlijk samengesmolten door de warme stem van Jon. Echt, dan weet je mij te raken. En mij niet alleen. Veel muziekliefhebbers die ik dit persoonlijk aanraad en een beetje dezelfde muzieksmaak delen als ik worden ook geraakt, homo of hetero. Muziek is en blijft universeel.

Jon's liefde voor Joni Mitchell (hij noemt zelf Blue en Ladies of the Canyon, niet geheel toevallig ook behorend tot mijn favoriete Joni albums waar ik zelf Court and Spark nog aan toevoeg) is goed terug te horen. Ook muziek die weet te raken en te ontroeren.

De breekbaarheid, de kwetsbaarheid en vooral de openheid..... het maakt Jon een artiest om van te houden en te koesteren. Ik gun het hem om gehoord te worden.

Laat je betoveren door de magische klanken, zijn schitterende stem en probeer je in te leven in zijn verhaal. Het is misschien niet altijd even fraai: het laat zien dat het leven zoveel kanten heeft en al die kanten lijken samen te komen op Wolfen.

Ik laat me graag betoveren door muziek, vooral wanneer ik nog niet bekend ben met de artiest of band in kwestie. En al helemaal wanneer deze tips komen van gebruikers die ik toch wel erg serieus neem. Maar alle Jezus wat een deprimerende zit was dit.

Ik ben zelf een groot fan van Joni Mitchell, dus wanneer iemand zegt erg door haar te zijn geïnspireerd wekt dat mijn interesse net even extra. Het zal dat anderen Joni's invloed hierin terughoren, ik raakte vooral heel erg negatief overprikkeld door dit album. De muziek, die stem... en dan ook nog zo'n onsmakelijke albumhoes. Ja sorry, ik behoor tot die mensen die van mening zijn dat mooi artwork een album extra glans geeft, maar zo'n blote ietwat mollige buik ontneemt mij toch wel alle trek.

Of ik niets positiefs kan zeggen? Jawel, de man is zeker getalenteerd, zowel muzikaal als op schilder niveau, bedoel ik doe het hem niet na. Maar nee, aan mij is dit niet besteed. En ja, die mening mag ik hier ventileren, ik heb het album tenslotte beluisterd, inclusief meerdere suïcidale dreigingen.

Inmiddels een paar keer beluisterd na een tip van aERodynamIC
En ik blijf voorlopig op 2 gedachten hinken.. de ene keer pakt t album me wel en de andere keer juist niet. Ik weet eigenlijk niet waar t aan ligt maar de voorganger had ook even nodig om te bezinken dus wie weet ...

In Berlijn residerend singersongwriter-kunstenaar met een naam die klinkt als goede Schotse whisky. Even geproefd. Wolfen is een kleinood met 8 persoonlijke liedjes over zijn queerbewustzijn. Puur, want enkel acoustisch begeleid met gitaar, piano, viool, cello, een trompet... Schoon dit, in al zijn eenvoud. Less is more! Figuurlijk dan.

Tja, met dit album gebeurt mij iets wat mij bij veel nieuwe muziek vaker gebeurt: eerste paar keren zwaar onder de indruk en geneigd tot (minstens) 4 sterren. Maar dan beluister ik dit album de weken daarna ook nog af en toe en dan wordt het best een stuk minder.

Zit hem niet in de zang. Die is uitstekend, evenals met de muzikale begeleiding. Daar is niets mis mee. Ook de productie is geweldig.

Maar na vele keren luisteren komt de zwakte bovendrijven en dat is de kwaliteit van de songs. Die is niet al te best. Kortom: leuk sfeerplaatje voor een tijdje, maar het is geen blijvertje ...