Suffocate for Fuck Sake - Fyra (2021)

Kan ik dit album beoordelen met een punt? Nee. Waarom? Het is niet voor mij gemaakt. Dat zegt op zich niets natuurlijk, want dan kan ik het desalniettemin goed of slecht vinden. Deze Zweedse band weet echter zulke uitersten in mij los te maken, dat ik zowel onder de indruk ben, als vrijwel in walging me afkeer.

De muziek is voor een groot deel prachtig, indrukwekkend, maar zodra de zanger zijn strot opentrekt, houdt alles op. Ik kan daar gewoon niet naar luisteren. Het zal vast dat hij diepe pijn en helse gedachten wil delen, maar zo bereikt hij mij in ieder geval niet. Verdere gedachten hierover kun je hier lezen op mijn, Engelstalige blog.

Door die tegenstrijdigheid, iets wat mij zelden overkomt, wilde ik toch over het album schrijven en mijn roersels delen. Meestal is muziek wel duidelijk. Hier niet. Dat maakt het interessant om te analyseren. Uiteindelijk blijf ik achter met bloedende stembanden en trommelvliezen by proxy.