Tangerine Dream - Phaedra 2005 (2005)

Pracht plaat een ode door Edgar Froese aan Tangerine Dream's eerste grote hit album uit 1974.

Een misbaksel van de eerste orde. Pak voor de helft van de poen de originele 1974-versie, die veel authentieker is en staat voor datgene waar de plaat voor staat: een spontaan tot stand gekomen geheel. Zelfs de bonus track "Delfi" heeft niets te zoeken op deze cd.

TD-insider weetje: "Delfi" was oorspronkelijk de werktitel van het album "Underwater sunlight" uit 1986.

Tja het is maar net hoe je er tegen aankijkt. Je hebt gelijk het origineel uit 1974 is stukken beter en spontaner maar de achtergrond van deze release begrijp ik wel. Had eigenlijk al moeten verschijnen tijdens het concert in Londen 2005 maar in plaats daarvan kwam de EP Space Flight Orange met de remix versie van Phaedra genaamd Jupiter Space Doors, trouwens erg goed gedaan door Jerome. Ik mag dit album wel vind het zeker de moeite waard.

Hm is dit hetzelfde idee als Mike Oldfield - Tubular Bells 2003?

Nee.

Vol goede moed heb ik me maar eens gestort in het beluisteren van Phaedra 2005. Deze bewerking is een moderne interpretatie van het klassieke Tangerine Dream-album uit 1974 en dat is duidelijk te horen in vooral het titelnummer. Behalve het hoofdthema is er werkelijk niets meer van terug te herkennen en tevens duurt deze versie ook een stuk korter dan het origineel. Het is vooral qua ritme en dynamiek een zeer opvallend stuk te noemen, maar de warmte, de mystiek en de charme van het origineel mis ik helaas wel.
Mysterious Semblance at the Strand of Nightmares daarentegen lijkt erg veel op het origineel. Het enige wat eraan toegevoegd is zijn wat extra synth-lagen en melodietjes, wat er voor zorgt dat dit nummer een stuk toegankelijker klinkt. En dat is dus eigenlijk jammer, want het wat vreemde en mystieke, ontoegankelijke karakter van dit nummer geeft het origineel veel meer diepgang.
Movements of a Visionary vind ik niet al te best. Geforceerd en met heel veel vervelende bijgeluiden en irritante ritmische patronen, verlang ik eerder naar het origineel, dan deze versie.
Sequent C heeft wederom veel meer lagen dan het origineel. Te veel eigenlijk, waardoor ook deze mij te geforceerd en te overgeproduceerd overkomt.
De bonustrack Delfi is aardig, maar niet meer dan dat, en heeft qua toonzetting en sfeer, niets met het album te maken.

De eindconlusie is dat ik toch elke keer weer dit album blijf vergelijken met het origineel, en dat is natuurlijk ook gewoon logisch. En op zich ben ik al zo ver dat het me niet zo heel veel uitmaakt wat een groep of artiest doet met zijn of haar materiaal, zolang er maar iets moois en bijzonders uit voortkomt. En dat is wat ik mis op deze remake: het heeft het i.m.o. gewoon niet.
En in al mijn objectiviteit kan ik dit album dan ook geen hoog cijfer toekennen.

Ja mensen hebben gelijk dat de originele versie spannender en spontaner is. Maar de achtergrond van deze re-recording is anders dan de meeste mensen denken. Ik vind het nog steeds een lekker album. Het heeft iets wat ik niet kan omschrijven, alleen het zal nooit het origineel vervangen en daar is het ook niet voor bedoeld.

Ik begrijp je argument wel over dit album. Dat had je ook middels een quote van Edgar Froese aangegeven bij de discussie over Hyperborea 2008. Vrij duidelijk, plus het feit dat vooral de fans van Tangerine Dream zelf moeten beslissen of ze zich wel of niet in het bewerkte materiaal willen verdiepen. Nu ben ik als fan eigenlijk gewoon altijd nieuwsgierig met wat ze uitbrengen, ook al gaat het hier om een re-make. Feit blijft, dat ondanks dat ik er me voor open stel, toch met een onbevredigend gevoel achterblijf en Phaedra 2005 een matig album vind, of het nou een re-make is of niet.

Dat is dus een verschil van smaak, ik kan er goed mee overweg en luister dit album best vaak.

prima remake van het origineel. ik ma er graag naar luisteren.

Op zich een leuke remake op het eerste gehoor. Maar dan wil ik geen spelbreker zijn op het feestje, edoch zit ik wel met een vraag of opmerking. Had er niet meer ingezeten dan het werk inspelen op moderne instrumenten. Was het geen idee geweest dit album te laten uitvoeren door een klassiek orkest bijvoorbeeld om te horen hoe de composities blijven staan als een huis. Nu heb ik het idee dat ik naar een repetitie zit te luisteren van hoe de muziek klinkt op moderne apparatuur.