Grada , een echte folk band met bekende instrumenten, dicht leunend tegen de traditionele folk groepen met toch wel een eigen insteek.
De wereldreizigers in Grada noemen Dublin en Galway nu hun thuis, maar ze kwamen oorspronkelijk uit Nieuw-Zeeland, Manchester en Ierland - in 2001 samengebracht door hun gedeelde interesse in het op een nieuwe manier spelen van Ierse muziek. Het op deze plaat spelende Keltische kwintet bestaat uit vijf even getalenteerde muzikanten die een verscheidenheid aan traditionele instrumenten bespelen; ze hebben allemaal weinig moeite met het vinden van zijprojecten als Grada niet op tournee is. Het album Cloudy Day Navigation laat een bijzonder mooi geluid van Grada horen met daarbij ook nog covers van nummers van de Schotse songwriter Emily Smith en de Amerikaanse folk/popzangeres Suzanne Vega.
Het openingsnummer, Sonny Condell's Cooler at the Edge, lijkt geheel geschikt voor (de nieuwe zangeres) Nicola Joyce's opzwepende zang en bevat een geweldige vioolsolo van Colin Farrell en het tweede nummer , Twenty-One Foot Man, bevat een opwindend stuk fluitimprovisatie van Alan Doherty, het derde nummer, Fifty-Ninth Street, is enerzijds delicaat en agressief tegelijk. Verder valt regelmatig de harmonieuze zang op.
De combinatie en afwisseling van instrumentale en vocale nummers in combinatie met veel talent en verfijnde improvisatievaardigheden zorgt voor een mooi hedendaags Iers folk album. Het blijft niet hangen in het verleden, maar geeft net weer een nieuwe draai aan de bekende Ierse muziek.
Een recensent (en kenner) karakteriseert Grada wat Lúnasa zou zijn geworden als de band er ooit voor had gekozen een zanger(es) erbij te betrekken of misschien gewoon wat meer lef had gehad.
Nu heb ik ook wat cd's van Lunasa, altijd instrumentaal, wel erg mooi, maar ik begrijp ergens wel wat deze recensent bedoelt. Grada durft net wat meer risco's te nemen en dat komt de muziek ten goede.