Nazareth - Play'n' the Game (1976)

Als je de echte hoes voor je hebt vraag je je af of Bennie Jolink ook in Nazareth zat (foto rechts). Vooraan op de foto staat trouwens een flesje Heineken bier.

Matig album van de band, nadat ze klassiekers hadden gemaakt als Loud'n'proud, Razamanaz en Rampant.

eEn paar jeweltje hier: somebody to roll, down home girl en born to love. de rest kan ik niet meer herrineren. Helaas had nazareth het vervelende talent om knallers met complete baggernummers (veela ballads) op een plaat te gooien. Geen enkele plaat is daardoor 100 % goed.

Deze plaat is in ieder geval niet goed. Zij hadden met Rampant, Loud 'n Proud en Razamanaz prima albums gemaakt, maar dit album, nee, erg zwak.

en natuurlijk hair of the dog.
Vanaf daarna was het niet veel meer met Nazareth. Jammer.

Zo'n acht maanden na 'Close Enough for Rock 'n' Roll' uitgebracht. Erg laidback over het algemeen. 'Somebody to Roll' opent voortreffelijk, 'Down Home Girl' ontstijgt de middelmaat echter al niet echt voor mij. 'Flying' wel leuk, beetje een space-ballad. 'Waiting for the Man' ronduit vervelend funknummer en 'Born to Love' rockt dan wat meer. 'I Want To (Do Everything for You' soort van blues-ballad met gezapige tekst, 'I Don't Want to Go on Without You' een zeikballad, 'Wild Honey' is het ook niet echt en op het eind zal het nog eens wezen. 'L.A. Girls' rockt nog het meest. B-kantje 'Good Love' had net zo goed op de plaat gekund. Tekstueel erg eenzijdig. Elders maar eens een keer in de tweedehands bakken struinen of dit album er toevallig ligt.