Nits - dA dA dA (1994)

Leuk album van The Nits

Leuk is nog zwak uitgedrukt: dit is een ijzersterk album! Nits vinden hier de juiste balans tussen vrolijkheid en melancholie. M.i. een van hun beste platen.

Da da da is trouwens het enige album van The Nits dat (zonder succes overigens) in de VS is uitbebracht.

Een zekere Rudiger zal nu zeggen dat ik steeds vieren en vijven geef, maar ik kan het niet helpen dat ik een grote Nits fan ben!
Dit is inderdaad een formidabel plaatje. Véél muzikale afwisseling, maar bij Nits is dat vanzelfsprekend!

Ik vind Henk's Frans ook zo aandoenlijk schoon en hartverwarmend ; Mourir avant quinze ans, oui oui Monsieur! Certainement!

4 sterren voor zoveel schoonheid!
****

Ik weet nog goed dat ik deze bij de bibliotheek huurde. Na de drie fantastische albums Hat, Giant Normal Dwarf en Ting was dit zo'n tegenvaller dat ik er nog niet van ben bijgekomen. Waar waren de prachtige liedjes en arrangementen gebleven? Was dit nu alles?

Misschien dat mijn verwachtingen wat te hoog gespannen waren en moet ik hem nog maar eens proberen. Maar ik vrees het ergste.....

Dit was een terugkeer naar vol klinkende popmuziek, nadat de band sinds 1986 steeds verstilder was geworden. Veel goede liedjes en ondanks dat veel teksten over de dood gaan klinkt het voornamlijk vrolijk..

Over het algemeen is deze plaat niet echt juigend ontvangen, maar dit is gewoon wederom een prima Nitsplaat.
Het is een stuk minder experimenteel, maar dit zijn gewoon lekker in het gehoor liggende songs, die op een bepaalde manier lekker voortkabbelen en relax zijn. Het is bij vlagen een beetje Beatlesachtig geworden.(iets wat altijd wel een beetje blijft hangen bij The Nits)
De kracht van The Nits is altijd weer een nieuwe invalshoek zoeken, en dit keer hebben ze voor een luchtigere plaat gekozen.
Met name het begin is sterk. Het John Lennon achtige Dreams.
Het sterk autobiografische What We Did On Our Hollidays en het
heerlijk relaxte Homeless Boy.
Helemaal niets mis met deze plaat.

Ik heb een hele andere (witte) hoes dan hier afgebeeld. Zijn er verschillende hoesversies uitgebracht?

Heb jij de hoes waarop de bandleden aan een touw trekken? Dan heb je de Amerikaanse versie.

Goed en Sterk Album van The Nits Leuk en Vrolijk daar houdt ik op zijn tijd wel van!

goed album een echt vrolijk Nits album

De plaat waarop Nits het dichtst in de buurt van The Beatles kwamen wat mij betreft.Ik zie Nits vaak op deze plaat als de missing link tussen The Beatles en Crowded House. Waar Crowded House een iets toegankelijkere en commerciële aanpak kiest ,werken de Nits de songs uit tot mooie miniatuurdiamantjes die soms ongeslepen het licht zien.Dreams had het in zich een grote hit te worden ,maar werd dat helaas niet.Het titelnummer heeft een vrolijkheid over zich ondanks het beladen thema.Hofstede kijkt terug in What We Did On Our Holidays en ook de rake tekst van Mourir Avant 15 Ans is van een onwerkelijke schoonheid.Homeless Boy is met zijn repeterende ritme een lekkere meedeiner.Whales Of Tadoussac had van Crowded House kunnen zijn qua opbouw en zeker qua zang.Chamelon Girl is een vrolijk intermezzo.Het valt een beetje uit de toon hier.Instead Of.... is weer Nits in optima forma.Overpeinzingen van een veertiger die tot het besef komt dat er wel meer moet zijn dat dit.Day & The Night huppelt vrolijk al stemt de tekst niet tot vrolijkheid.Metaforen in metaforen verpakt.Desert Island Song is een song die qua opzet lijkt op Nescio ,maar is minimaler.Sorrow is het prijsbeest hier ,beetje weggestopt naar het einde toe ,maar wat een prachtig liedje.Bilabao boa is een leuke jam die de plaat een wat luchtiger karakter geeft.Het is tekstueel geïmproviseerd zoals in het boekje vermeld staat.Muzikaal is het eenvoudig ,maar het geeft net even dat beetje vrolijkheid wat dit album kan gebruiken.Abandoned Mine is dan weer de andere kant op.Het donkere van Hofstede en zijn mogelijkheid om teksten te voorzien van dat ongrijpbare.Hier klinkt hij het meest als John Lennon en Paul McCartney samen.Vocaal gezien dan ,want tekstueel is dit best donker.Hidden track Orange had voor mij niet gehoeven.Dot soort ongein doet afbreuk aan een prachtig album.5 sterren

Zoals geen album bij Nits op een vorige leek is het ook met dA dA dA.
Album met vrolijke beatle-pop en ritmische rockinvloeden erop.
Ik bezit overigens de Oosterijkse versie, waar ik op vakantie Salzburg even aandeed.
De cd met 1,2,3,4, vlinder,kuiken, lieveheersbeestje, eendje hoes.
Zou hiervan nog gaarne een lp versie zien te vinden.

Volgens mij is dit mooie plaatje niet op LP verschenen

Binnenkort wel!

Dat is mooi nieuws ?

En op prachtig transparant (zeer goed klinkend) vinyl aangeschaft.
Kan D heeft mooie bonus tracks met niet uitgebrachte nummers van de singles van destijds.

Nu "Ting" ook nog a.u.b.!

Ting vindt ik zelf een wat mindere plaat Zal hem binnenkort weer eens in de ouderwetse CD speler doen.

Dat ziet er wel goed uit, deze reissue. Leuk dat ze het 'probleem' van een CD-albumlengte die 3 plaatkanten beslaat, op deze manier hebben opgelost, met de B-kantjes uit die tijd op kant D. B-kantjes van The Nits zijn vaak zeer de moeite waard, dus dat kan een waardevolle aanvulling zijn.

Ik bezit de - overigens ook zeer goed klinkende - CD, maar een mooie heruitgave van dit album zou wel fraai staan naast mijn overige Nits-LP's uit de jaren tachtig. Ik vind dit namelijk een van de allerbeste Nits-platen. Redelijk luchtige, maar wel rake songs. De experimenteerdrift is duidelijk naar de achtergrond gedrongen en het geheel is ook prachtig geproduceerd.

Misschien wel het meest Beatles-achtige album van de band. Twinpeaks haalt hierboven een vergelijking aan met Crowded House, die ik ook wel hoor. Maar The Nits (of 'Nits', zonder 'The' moet je hier al zeggen) houden altijd een hoogst eigen geluid. Inderdaad, miniatuurdiamantjes die soms ongeslepen het licht zien.

Mooie vrolijke popplaat.
Wat enkele users ervaren ervaar ik ook; Nits meets Crowded House en Beatles en dan kan je in mijn ogen weinig verkeerd doen.
Henk Hofstede klinkt op sommige momenten als een kruising tussen Neil Finn en John Lennon.
De band klinkt lichtvoetiger dan op de wat minimalistische verstilde voorganger Ting.
Niet alles vind ik even goed maar er staan weer enkele pareltjes tussen zoals Dreams, Homeless Boy & Chameleon Girl.

Ja,nu 3x gehoord kan niet anders zeggen dan n heerlijk album.
Lekker the Nits zeg maar.
Goede teksten en hoogtepunt vindt ik track 4.
Einde ook heerlijke afsluiter.

Ja,nu 3x gehoord kan niet anders zeggen dan n heerlijk album.
Lekker the Nits zeg maar.
Goede teksten en hoogtepunt vindt ik track 4.
Einde ook heerlijke afsluiter.

Vandaar het einde vd cd.
Californië is a beautiful place....