Broers + Klazinga - Burdens of the Mind (2021)

Ik leerde het Nederlandse Knight Area n.a.v. hun tweede album, “UNDER A NEW SIGN” in 2007 kennen. Prachtige, authentieke progressieve rock met veel melodie. Hoogtepunt uit de carrière vind ik nog steeds hun uit 2011 stammende album “NINE PATHS”, waarin ze een perfecte combinatie van iets stevige rock en de van hun bekende progressieve rock combineerden.
Daarna werd het, wat mij betreft, steeds minder interessant. De rock werd ingewisseld voor metal invloeden en de toegankelijkheid kwam steeds meer op de achtergrond. Ik heb wel eens gekscherend gezegd, dat Knight Area overgestapt is van IO Pages (een blad gespecialiseerd in prog) naar Aardschok (voor hardrock en metal liefhebbers). Zeker met de komst van de geweldige zanger Jan Willem Ketelaers, die voor het eerst te horen was op het vorige jaar verschenen “D-DAY” en gitarist Mark Bogert (sinds “HYPERDRIVE 2014 in de band) is het geluid drastisch verandert. Stevige metalriffs en minder toetsen georiënteerd.
Laat dat laatste nu het geluid van Knight Area zijn, want oprichter Gerben Klazinga, toetsenist en componist, bepaalde voor een groot deel dat geluid. Zanger Mark Smit moest na het in 2017 verschenen album “HEAVEN AND BEYOND” het veld ruimen en daarmee verdween het laatste echte Knight Area geluid.
Jacob Broers ontmoette Gerben Klazinga in 2014 en langzaam ontstond het idee om samen symfonische muziek te gaan maken en dat heeft geresulteerd in het prachtige album “BURDENS OF THE MIND”. Een album dat op alle fronten aan het oude Knight Area doet denken, omdat de toetsen weer een groot aandeel in de muziek hebben, Mark Smit als leadzanger te horen is en de melodie op alle fronten weer terug is.
Met het prachtige “FOREVER ALONE” en de het rustige, maar zeer melodische “NOW THAT YOU’RE GONE” weet je na 2 nummers al exact wat je van dit schijfje kunt verwachten. De meeste songs klokken tussen de 5 en 7 minuten, maar het imposante titelnummer “BURDENS OF THE MIND” duurt bijna 11 minuten. Na een rustige opbouw komen alle facetten van Broers + Klazinga voorbij. Prachtige zanglijn, mooie solo’s op toetsen en gitaar, wat wil je als progressieve rock liefhebber nog meer.
“WHO DO WE THINK WE ARE” heeft een zeer aanstekelijke melodie, in “YEAR WITHOUT SUMMER” heeft gitarist Jeremy van Haastert een prominente rol, prachtig gitaarwerk en het midtempo “FLY INTO THE WALL” heeft een mooie zanglijn. Met “KARAKAS” hebben de beide toetsenisten een tribute gemaakt voor Johann Sebastian Bach en Keith Emerson. In deze instrumentale topper is het bijna 6 minuten genieten van de ene solo na de andere...wauw!
Wat mij betreft mogen de beide heren dit als een begin van een reeks albums gaan zien en dan mag Knight Area doorgaan op de ingeslagen weg, want dan is er voor elk wat wils. Echter zal ik dan voor 100% kiezen voor dit duo, dat mij volledig heeft ingepakt!

Wat is dit een fantastische positieve prog plaat. Boordevol synthesizer geweld van intens romatisch tot imposant geweld toe met als absoluut hoogtepunt de laatste 3 nummers. Opbouw is echt mooi van deze cd. Draait nu al 3 dagen onafgebroken in mijn speler. Wordt er zo blij van, muziek en zang, Oude Knight area dagen komen weer terug en misschien nog beter. Klasse!

Wat ik hier lees, klinkt goed en maakt erg benieuwd => gaan we dit (lange) weekend 's even checken...

Ik zag deze plaat vooral voorbij komen in een aantal jaarlijsten bij IO Pages. Ben benieuwd.