Les Filles de Illighadad - At Pioneer Works (2021)

Het 'probleem' met deze muziek is dat ik het enerzijds heerlijk opzwepend vind maar dat een heel album van 46 minuten me eigenlijk wat te veel is. Het wordt op een gegeven moment wel wat veel van hetzelfde. Tenminste in mijn beleving. Ik heb nu 3 nummers gehoord en dat is prima vol te houden. Het vervolg ga ik morgen beluisteren. Wordt vervolgd dus....

De volgende ochtend dus verder geluisterd. Conclusie: Het is muziek om live mee te maken. Je moet het ondergaan in plaats van thuis met een koptelefoon te beluisteren. Gelukkig heeft het slotnummer een wat andere dynamiek. Geen album om te vaak te draaien, maar 3,5* lijkt me zeker op zijn plaats.

ik kan hier weinig aan verklaren je gaat erin mee of niet...

Drie zomers geleden verzeilde ik voor het eerste in de sonore wereld van 'At Pioneer Works', een live album gecreëerd door Les Filles de Illighadad, virtuozen uit het verre Niger. Hun auditieve kunstwerken, een fusie van folk en wereldmuziek, ontlokken een onbedwingbare drang tot dansen, een magnetische aantrekking die noch voeten noch torso onberoerd laat.

Elk lied op dit album, een voor een, ontvouwt een unieke charme, een bijna onweerstaanbare uitnodiging tot een innerlijke reis. Initieel beschouwde ik het repertoire als ietwat monotoon, mogelijk een weerspiegeling van een desbetreffende gemoedstoestand, doch bij herbeluistering openbaarden zich nieuwe lagen van complexiteit.

De ouverture, 'Surbajo', slaat onmiddellijk toe met een ritme dat intrigeert, uitdaagt en fascineert, begeleid door harmonische, polyfone zanglijnen die de ziel beroeren. 'Eghas Malan' zet de toon vervolgens voort, voortbouwend op de algehele ambiance met een soortgelijke sonische textuur.

Dan is er 'Telilit', afwijkend in ritmische patronen, wellicht nog meer stimulerend, een melodische escalatie die de luisteraar opzweept naar hogere sferen van auditief genot. 'Chakalan' accelereert, voert het tempo op, een crescendo van pulserende klanken die het hart sneller doet slaan.

'Inssegh Inssegh', het voorlaatste nummer, neemt een stap terug, vertraagt het ritme, maar verliest nooit zijn intrinsieke kwaliteit en blijft een juweel in deze muzikale collectie. Echter, de finale, 'Irrganan', laat een ietwat andere nasmaak achter, wellicht door een lagere diversiteit aan klanken, waardoor het iets minder resonantie vindt bij mijn persoonlijke smaak.

Samenvattend, 'At Pioneer Works' van Les Filles de Illighadad is een auditief festijn, een balsem voor de ziel, die ontegensprekelijk vrolijkheid verspreidt. Hun muziek is een testament aan de universele taal van ritme en harmonie, een levend bewijs dat muziek, ongeacht herkomst, een machtig medium is om menselijke emoties te verbinden en te verrijken. Een essentiële toevoeging aan de collectie van iedereen die de horizonten van zijn muzikale landschap wenst te verbreden.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl