Esoctrilihum - Dy'th Requiem for the Serpent Telepath (2021)

Productief is het baasje achter dit Franse eenmansprojectje wel. Album nummer zoveel in een paar jaar tijd. Eerlijkgezegd gaat de nieuwigheid er wel een beetje af maar dat neemt niet weg dat het weer heerlijk wegzweven is in deze kosmische vortex van atmosferische blackmetal waarbij ik vaak aan Limbonic Art moet denken.

Er is wel wat aan te merken op deze nieuwe release. Af en toe vallen we wat in slaap met simpele rechtoe rechtaan dingen als Baahl Duthr. Ook valt de themariff in Agakuh in negatieve zin op door zijn gelijkenissen met een Ruins Of Beverast nummer waarvan me de titel me maar niet te binnen wil schieten. En dan is er ook nog de mix die wel heel hard zuigt wel dit keer. Vooral de snellere stukken maken gehakt van je equalizersettings.

Iets meer rust in het uitbrengen van producties kan van de volgende plaat weer iets prachtigs maken.

Ik vind dit wel een aparte en mooie hoes.

Hier te horen / kopen.