Levellers - Levelling the Land (1991)

Dit is inderdaad veruit het beste album. Grappig vind ik de diversiteit van de voorkeursnummers bij de beoordelingen. Voor mij zijn dat The road en An other man's course. Maar de hele CD zorgt voor voeten van de vloer! Als deze alsnog op LP verkrijgbaar is, koop ik hem meteen! Een hele vette 5 !!!!!

Ik kan niet anders dan deze plaat een 5 te geven. Elk nummer staat als een huis. De protestteksten zijn ijzersterk zonder ooit klef of sentimenteel te worden en qua energie zijn er weinig platen die beter doen. Het loopt als en trein en het blijft vooruitgaan, ook wanneer er een trager lied de nodige rust brengt. Na de plaat voor het eerst sinds een jaar of twee nog eens te hebben opgezet zet ik hem dus op het maximum van de sterren en drop ik hem ook ineens in mijn top 10. Ik dacht: "Hoeveel andere platen ken ik die me zo veel plezier verschaffen?" Weinig dus. Vandaar.

Na lange tijd nog eens gedraaid, heerlijke folkrock waarbij de violen een belangrijke rol spelen. Passioneel en energiek maar tegelijk soms maatschappijkritisch en ook wat mistroostig door de zang.
One Way, Fifteen Years en Liberty Song zijn topsongs maar de rest doet daar nauwelijks onder. Absoluut hun beste album (van degene die ik ken).

Lekker kort van stof in de begindagen Eric

Ik ben wel vaker kort van stof hoor, ook nu nog

Ja

Dit album staat al sinds 1991 in mijn top 10 en zal er ook never nooit uitgaan!

Heerlijk album, natuurlijk schatplichtig aan Fishermans Blues van The Waterboys maar er zit ook een flinke scheut The Alarm bij.

Elk decennium heeft zo zijn partyplaten waarmee je elk feestje meteen op gang trekt. Wat ‘1999’ van Prince en ‘Stop Making Sense’ van Talking Heads waren in de eighties, waren ‘Remedy’ van Basement Jaxx en - vooral - deze ‘Levelling The Land’ van Levellers in de nineties.

Werkelijk élke track op dit album kweelde ik in mijn tienerjaren luidkeels mee. En toegegeven: 30 jaar later doe ik dat nog steeds. (Jezus, zijn die plaat en ikzelf écht al zo oud?!?)

‘One Way’, ‘Liberty Song’, ‘Far From Home’, ‘The Riverflow’… Ideale feestmuziek, nog steeds.

Gek genoeg staat ‘15 Years’ niet op mijn exemplaar van ‘Levelling The Land’. Omdat ik hem vlak na de release in Londen gekocht heb en het dus om een Engelse persing gaat? Of is die track er bij een reissue aan toegevoegd?

Het was afgelopen dinsdag weer een heerlijk concert in Paradiso.
Met 9 nummers van Levelling the Land wel wat eenzijdig. Maar mij hoor je dan zeker niet klagen.
En de rest van de zaal ook niet gezien de reacties

Ben duidelijk niet de grootste fan. Ik vond het gisteren in VERA lawaaierig en eentonig.

Het beste album van de Levellers wat mij betreft. De gewoonlijke ingrediënten zijn aanwezig: de flitsende vioolsolo's van Jon Sevink, het kunstzinnige artwork en de lage tonen van Jeremy Cunningham, de zang van Mark Chadwick en de stuwende drums van Charlie Heather. Maar nu meldt ook Simon Friend zich. Met nummers als "The Boatman" drukt hij meteen een stempel - en wát voor eentje. Overigens tourt Friend al een tijdje niet meer mee met de band, vanwege rugklachten.

"Levelling The Land": wat een album. De band blijft rebelleren en schoppen tegen de politiek en kaart politiegeweld aan. "Battle of The Beanfield" is gebaseerd op een grote knokpartij, waarbij de politie wild begon in te hameren op vreedzame hippies. "Liberty" is een strijdlied voor vrijheid en gelijkheid: "This means nothing to me!"

Eigenlijk is élk nummer op dit album raak. "One Way" groeide zowat uit het volkslied voor iedereen die zijn eigen weg zoekt en zich niet wil laten tegenhouden door deze of gene. "There is only way of life and that is your own". Een waarheid als een koe. Het melancholische "Fifteen Years", het kampvuurachtige "Far From Home" (over eenzaamheid tijdens het touren), "The Game" (dat het handelen door politieke leiders vergelijkt met een kaartspel) en het adembenemende "Another Man's Cause" (over een gesneuvelde soldaat).

Richting het einde vinden we dan nog het dampende en stuiterende "Riverflow". Wat een plaat, wat een band!