The Glory of Gershwin (1994)

Grote namen en goede muziek. Het zou iets moois moeten opleveren maar dit album stelde nogal teleur. Summertime van Gabriel is niet echt bijzonder en legt het af tegen de versie van Courtney Pine. Sting is wel aardig, net als het merendeel van dit album. The Man I Love van Kate Bush steekt er wat mij betreft bovenuit.

Ik vind die versie van Gabriel juist heel erg mooi. Ik hoor 'm net voorbij komen in de fijne docu "Produced by George Martin"

Beluisterd naar aanleiding van een aflevering Zomergasten met Maxim Februari, die een behind-the-scenes-video liet zien van de opname van My Man's Gone Now door Sinéad O'Connor. Daarbij zei hij al dat Sinéad dit project met haar vertolking redde van de middelmaat, dus ik was gewaarschuwd.

Dat bleek te kloppen: veel nummers zijn tamelijk inwisselbaar qua arrangement én uitvoering. Ik mis bij de meeste uitvoeringen bezieling, of het lef om een nummer geheel naar eigen hand te zetten. Sinéads bijdrage vormt daarop wat mij betreft de uitzondering, evenals die van Kate Bush en Elvis Costello, die ook wel wat ervaring heeft in dit genre. Maar van dergelijke namen had ik toch wat meer verwacht. Kortom: mooi initiatief, magere uitvoering.