Incapacitants - Feedback of N.M.S. (1990)

Zo met de Alchemy Box Is Stupid op de plank en mijn toch nog recente daadwerkelijk halsoverkopse onvoorwaardelijke liefde voor Incapacitants, een noisegroepje dat ik altijd al waardeerde maar pas onlangs echt genoeg op waarde ben gan schatten, is het toch leuk struinen door de discografie van deze heren. Chronologisch werk ik alles door wat ik nog niet fysiek in de kast heb staan, en omdat ik Repo uit 1989 al had (waarop Mikawa overigens nog solo zijn ding deed) begon ik uiteraard met Feedback of N.M.S. (de eerste plaat met Kosakai erbij). Bij het stemmen zag ik dat er van mijn kant nog een mager 3,5-je stond voor deze plaat, een cijfer gebaseerd op mijn ervaring met deze plaat middels MP3 alweer jaren geleden. Vind ervan wat je wilt, maar de CD in de speler doet mij toch aandachtiger luisteren dan een MP3'tje, en zo kwam ik, beter laat dan nooit, tot het inzicht dat dit echt een fantastische Incaps-plaat is.

Hoewel ik mijn noise nooit echt op fluisterniveau heb gedraaid deed Hijokaidan me pas beseffen dat - althans Hijokaidan - vooral heel erg hard wel heel erg lekker is. Hetzelfde geldt eigenlijk exact voor Incapacitants (allebei Mikawa in de gelederen - geen toeval). Pas op een volume waarbij je er zeker van bent dat je hersens weldra je oren uit komen sijpelen ervaar je het, in plaats van het enkel te horen, en niets is lekkerder. Op hun best, en nu zijn deze heren gewoon ontzettend constant en eigenlijk wel heel vaak op hun best, giert en buldert Incaps wel zo compleet dwars door de pleuris heen dat de ervaring echt bijna een goddelijke wordt. Witte noise, wit licht, een allesverzengende stortvloed aan gegier op hoge snelheid - beter wordt noise voor mij gewoon niet. Zo lekker als ook het experiment, de muur, de wat-dan-ook kan klinken, geen noise ligt me zo na aan het hart als de pure, onverdunde en vooral hemelse gier-en-screech-noise zoals de Incaps die voortbrengen. Feedback of N.M.S. is meesterlijk. 4,5*