Trope - Eleutheromania (2021)

Op de een of andere manier moet ik denken aan Pink Floyd als ik het cover artwork zie.
Qua muziek lijkt het niet echt op Pink Floyd. Klinkt wel heel aangenaam dit. Staat op m'n Spotify luisterlijstje en komt zodoende regelmatig voorbij. Ik zal het album binnenkort eens in het geheel luisteren.

Nee, met Pink Floyd heeft dit weinig te maken; enkele nummers doen wel aan Tool denken en dat klinkt best lekker, maar over het album als geheel ben ik nog niet helemaal uit; nog maar 's wat tijd gunnen, het blijft me nl. wel trekken...

De Tears for Fears cover vind ik trouwens erg goed gedaan

Op het eerste gehoor klinkt het aangenaam. Leuk als er eens een nummer voorbij komt in je Spotify lijstje, maar voor een heel album is het toch wel een lange 37 zit (ook al is dat slechts 37 minuten). De nummers lijken allemaal wat teveel op elkaar. Er zit te weinig variatie in vind ik. Ik vind het dan ook lastig om een favoriet nummer aan te geven.

Ik ga toch maar eens een gooi doen naar een aantal sterren. Ik twijfel tussen 2,5 en 3. Wat mij betreft zit het er tussenin. In het gewone leven is dat een 5,5. Een cijfer waar ik als student tevreden mee was als het voor natuurkunde was ofzo. Het werd namelijk uiteindelijk afgerond naar een 6.
3 sterren dan maar. "Volgende keer iets beter je best doen, er zit echt wel meer in."

Nee, hoor dit is prima muziek voor de liefhebber van alternatieve rock/metal. Ik was aangenaam verrast door het Tool-achtige geluid.

Via hun Shout cover op het spoor van deze band gekomen. Zeker voor een debuut album vind ik dit toch wel heel lekker klinken.

Oei, moeilijke titel. Nou is de muziek bij vlagen ook best ‘moeilijk’; het album begint bijvoorbeeld al met een Tool-intro. Tempowisselingen en exotische maatsoorten vliegen je om de oren.
In track 2 Plateau horen we een toegankelijk refreintje, doet een beetje denken aan Evanescence, maar dan met minder eyeliner. Klinkt fris, Breach is er nog zo eentje. Vervolgens dacht ik: hee dit komt me bekend voor.. en ja hoor; Shout is daadwerkelijk een cover van Tears for Fears. Levensgevaarlijk om zo’n klassieker te coveren, maar ze komen er mee weg. Meer dan dat; Trope is erin geslaagd om een nogal uitgekauwd nummer nieuw leven in te blazen zonder het origineel geweld te doen. De tracks daarna weten de aandacht (nog) niet helemaal vast te houden, maar de band heeft er goed aan gedaan de nummers binnen de vier minuten te houden. Afsluiter Seasons Change is weer wat toegankelijker en ook gewoon een prachtig liedje. Dit is al met al een erg fijn album. En het is nog maar hun debuut, ik verheug me op wat er nog gaat komen.