Christy Moore - Voyage (1989)

liefst 4 nummers (1,3,7 en het bekende "Bright Blue Rose" van de vermaarde Ierse singer/songwriter Jimmy MacCarthy, bekend van zijn songs die o.a. door Mary Black maar ook op eerdere albums van Christy Moore werden uitgevoerd. alleen deze 4 songs staan al garant voor de kwaliteit van dit album. alle overige songs zijn eveneens covers uitgezonderd de prachtig verstilde afsluiter "Middle of the Island" een nummer dat Christy Moore samen met Nigel Rolfe schreef, met zang van wijlen Sinead O'Connor die ook te horen is op "The Mad Lady and Me".

veel ballads op dit album, zoals "The Voyage"(Johnny Duhan) met backing vocals van Mary Black en Mandy Murphy, "All for the Roses" (Wally Page/Tony Boylan) met prachtige flugelhorn klanken, het eerder genoemde "Bright Blue Rose" met Uileann pipes van oud Planxty lid Liam O'Flynn en wijlen Paddy Moloney (The Chieftains) eveneens op "whistles" en "Farewell to Pripchat" (Tim Dennehy) met een heerlijke accordeon partij.

de iets meer mid-tempo nummers als "The Deportees Club" (Elvin Costello), de traditional "The Night Visit" en het aanstekelijke "Musha God Help Her" van de Ierse singer/songwriter Pierce Turner met o.a. accenten van mandoline en accordeon, zorgen voor een fijne afwisseling.

"The First Time Ever I Saw Your Face" krijgt een stemmige, intieme uitvoering. een folk song van de legendarische Engelse singer/songwriter Ewan MacColl, een lied dat hij in 1957 schreef en in 1972 een internationale hit werd in de versie van de Amerikaanse soul zangeres Roberta Flack.

heb een zwak voor de activistische Christy Moore die zich gedraagt als "one of the guys", een man wars van sterallures, zich uit durft te spreken en behept is met een gezonde dosis humor. mocht de man een keer live meemaken tijdens een concert in Ancienne Belgique, Brussel samen met zijn muzikale kompaan/gitaarvirtuoos Declan Sinnott, waarbij zij samen de zaal plat speelden.

Jimmy MacCarthy die met 4 nummers aan "Voyage" bijdroeg, heeft 4 solo albums op zijn naam staan, waarvan met name "The Song of the Singing Horseman" (1991) een aanrader is voor de folk liefhebber.

Album werd geproduceerd door zijn oud Planxty maatje Donal Lunny
Recorded at Landsdowne, Westland, Windmill Lane

belangrijke bijdragen op dit album kwamen van o.a.:

Donal Lunny: acoustic guitar, electric guitar, bodhran, bells, bouzouki, mandolin, keyboards, piano
Declan Sinnott: acoustic guitar, electric guitar, Spanish guitar, slide guitar

Ergens, diep in mijn geheugen, denk ik dit wel eens geweten te hebben, maar zodra iemand The first time... covert, denk ik automatisch aan wat in mijn ogen het origineel is. Namelijk de onovertroffen versie van Roberta Flack. Maar ook dát is dus kennelijk een cover. Goed om dat weer eens te beseffen.

Ik heb dit album wel, maar het is lang geleden dat ik het gedraaid heb - iets wat ik eerder deze week ook al eens bij een ander album schreef. Dat krijg je kennelijk als je een paar duizend geluidsdragers in huis hebt. Maar af en toe - nou, vrij regelmatig eigenlijk, misschien komt dat ook door het klimmen der jaren - ben ik gewoon in de stemming voor een singer/songwriter met een rustgevende, bedaagde stem en sobere, maar toch mooi ingekleurde instrumentatie.

Ik ken niet zo heel veel Ierse folk, maar Christy Moore kwam ik op het spoor doordat Ride on ergens midden jaren tachtig met enige regelmaat op de Nederlandse radio kwam. Ik denk dat ze het toen probeerde te pushen als hitsingle. Dat is weliswaar nooit gelukt, maar de naam Christy Moore is op mijn netvlies blijven staan. En toen ik twee CD's van de man voordelig tegenkwam, heb ik niet geaarzeld: Ride on - die herkende ik onmiddellijk vanwege de titeltrack - en deze.
Hoewel de eerste mijn voorkeur heeft, kent ook deze prachtige momenten, met name door de invulling met traditionele Ierse instrumenten en die accordeon, waar ik - mits gedoseerd en op de juiste wijze ingepast - ook wel ontvankelijk voor ben. Ik had geen idee dat dit album verder ook grotendeels uit covers bestaat. Op die van Elvis Costello na (en die van Roberta natuurlijk) ken ik de originelen ook niet. Maar ik vind het een smaakvol en samenhangend geheel.

Ik zal 'm weer eens opzoeken en draaien. Waarschijnlijk dit weekend, op een rustige zondagavond ofzo.

Gaucho, Christy Moore vormde met zijn muzikale vrienden Donal Lunny, Andy Irvine en Liam O'Flynn de groep Planxty. 6 studio en een paar live albums verschenen. Helaas overleed O'Flynn in 2018 en daarmee kwam er een einde aan deze prachtige Ierse band.
Zie dat potjandosie de naam Planxty ook al noemt in zijn recensie.
Ook ik ga in mijn collectie de Voyage cd opsporen en opnieuw afspelen.

Dat The first time I ever saw your face oorspronkelijk van Ewan MacColl was, was mij ook niet bekend. Ook ik kwam niet verder dan Roberta Flack. Het is potjandosie wel toevertrouwd dat hij deze interessante info opspoort en met ons deelt, waarvoor dank.

leuke reactie gaucho. Enjoy! het fijne van dit forum is, dat ik zelf ook regelmatig via anderen o.a. Joshua68 en Tonio geattendeerd wordt op oude of nieuwe muziek van voor mij onbekende maar soms ook bekende artiesten. heb inmiddels op die manier flink wat moois mogen ontdekken.

het is de "liefde voor muziek", zoals Raymond van 't Groenewoud dat ooit prachtig bezong, die mij hier op MuMe deed belanden. vind het leuk om hier mijn persoonlijke beleving van muziek neer te pennen. zolang ik daar lol in heb, blijf ik dat doen. voor de rest is het hier vrijheid, blijheid. niks hoeft, niks moet. Fijn!

wist overigens niet ouwekock dat Liam O'Flynn, de Ierse virtuoos op Uileann pipes reeds in 2018 is overleden en dat dit de reden was voor het uiteengaan van Planxty. heb de man jaren geleden in de kleine zaal van het Chasse theater in Breda zien optreden. hij trad daar solo op voor een handjevol publiek. hij bracht ook een aantal instrumentale solo albums uit die wel echt specifiek voor de liefhebber zijn.

potjandosie, ik had iets nauwkeuriger moeten zijn. In 1983 stopte de band. Er verschenen sindsdien geen nieuwe studio albums meer. In 2004 hadden ze er plotseling weer zin in, er verscheen een live cd. Op You tube staat een optreden van Planxty Live at Vicar Street. Na een aantal optredens was het januari 2005 afgelopen. Ik kan je nog verwijzen naar de Engelstalige wikipedia, waar uitgebreid wordt geschreven over het doen en laten van Planxty.