James Vincent McMorrow - Grapefruit Season (2021)

Wat een anonieme plaat. Glijdt volledig langs me heen. Alleen bij 'Waiting' spits ik nog even mijn oortjes, vanwege de fraaie melodielijn. Maar dat was het dan ook wel.

Ik snap niets van de lage waardering die hier gegeven wordt. Er staan toch een paar pareltjes op dit album die het beluisteren meer dan waard zijn voor liefhebbers van dit genre. Bijvoorbeeld: Gone, Poison to You, het vorig jaar al verschenen Headlights en I Should Go.

Ik kan me voorstellen dat de toch wat poppy / eclectische aanpak met R&B invloeden, samples, etc niet voor folk / rock puristen is, maar McMorrow heeft met Grapefruit Season een erg consistent (dat was voorheen weleens minder het geval), persoonlijk, met vlagen fragiel, maar vooral meeslepend album afgeleverd dat wel veel meer dan de huidige 2,88* verdient.

Prima album met hoogtepunten: Planes in the Sky (heerlijk nummer!), A House and a River en Hollywood & Vine.

Het ligt niet aan de genre waar deze man op is gegaan maar dit album ontbreekt voor mij aan de goede songwriting want Post Tropical wel had. Dat ‘magische’ is er een beetje van af.