Mass - Voices in the Night (1989)

Geproduceerd door Michael Sweet van Stryper, uitgebracht op hetzelfde Enigma, klinkt Voices in the Night van Mass als... Stryper. Indertijd op vinyl gekocht, later weggegeven omdat ik het na enkele jaren te zoetjes vond. Nee, dan liever thrash als je toch metal wilt draaien.
Vorig jaar echter ging mijn hoofd plotseling naar dit plaatje vragen. Waarom weet ik niet, ik neuriede simpelweg een liedje van deze Mass. Op streaming is hij te vinden en toen ik 'm laatst ergens tweedehands op cd tegenkwam, kon ik geen weerstand bieden...

Blijkens Discogs begon de groep uit Boston in 1979 als Axes en nam in 1982 met producer Tom Allom, bekend van zijn werk voor Judas Priest, een eerste album op dat om problemen met het platenlabel nooit verscheen. Een eigen beheer-EP geproduceerd door John Mathias volgde in '84, dat in en rond hun thuisstad genoeg reuring veroorzaakte om RCA te laten toehappen. Debuutplaat New Birth was het gevolg, een elpee waarvoor momenteel op Discogs veel moet worden neergelegd. Vervolgens nam Enigma hen onder hun hoede, waarna in 1988 (in Europa in zomer '89 zoals ik me de dag van aanschaf herinner) dit Voices in the Night verscheen.

Mannen met getoupeerde haren, zoals toen mode was in het metalen Amerika van die dagen, maakten niet per definitie glammetal. Dat genre munt uit in infantiele muziekjes met vaak seksistische teksten en dat is hier zeker niet het geval. De groep maakt gewoon melodieuze metal waarbij goed wordt gemusiceerd in de zelfgeschreven nummers. Af en toe klinkt een lekkere gitaarsolo of een twingitaarlijn, in de snelle stukken dubbele basdrum, over de arrangementen is goed nagedacht en de productie voldoet aan de normen van 1988.
Net als bij het Stryper van die dagen is het vierde nummer van iedere plaatkant een ballade, op cd dus track 4 en 9. Mijn elpee bevatte indertijd niet track 11 Still of the Night, dat wat meer echo in de productie heeft dankzij John Mathias. Een heropname van het nummer dat ook op hun EP uit '84 stond.

Als de stem van Louie St. August niet iets lager was geweest dan die van Michael Sweet, had ik gedacht dat het Stryper zelf was. Dat is dan ook meteen de zwakte van de plaat; het lijkt wel erg op die groep, ook al zijn de teksten niet van het evangeliserende soort. Wel in een positieve sfeer.
Indertijd noemden we dit melodieuze metal, net als bijvoorbeeld de vroege jaren van Europe schurkt het soms wel erg dicht tegen popmuziek aan. Desondanks een lekker plaatje, licht verteerbaar als een cracker met jam.

Op streaming ontdek ik recenter werk van de groep. Let wel op: er waren meer groepen met de naam Mass, lekker verwarrend.
Op Discogs vind je ze onder Mass (16), op MuMe als Mass (1). Daarbij ontdek ik helaas weer eens dat de zoekfunctie van MuMe niet goed werkt: als ik 'Mass' intik kom ik ze niet als artiest tegen... Daarom hier de link naar de bandpagina op MuMe.