Anarkhon - Phantasmagorical Personification of the Death Temple (2020)

Anarkhon draaide al langer mee in het C circuit en bracht sporadisch enkele platen uit die zich kenmerkten door het op middelmatige wijze nadoen , Cannibal Corpse en Suffocation en aanverwanten. In dat opzicht moest ik ook tientallen keren in mijn oren wrijven vooraleer ik me besefte dat Phantasmagorical Personification of the Death Temple echt van diezelfde gasten van Anarkhon afkomstig is. Over wonderbaarlijke transformaties gesproken.

Thans is Anarkhon een eigenzinnige deathmetalband geworden die middels dit vorig jaar verschenen album wat meer opschuift in de richting van de occulte deathmetal van Grave Miasma, Necros Christos en de oude Incantation. Agressief, duister en episch maar paradoxaal genoeg ook zeer compact.

De gruizige riffs , grillig drumwerk tezamen met de invloeden uit de black en doom maken van deze plaat een uitermate intense trip. Hij kwam onlangs op mijn radar omdat hij een welverdiende fysieke release kreeg via een ordentelijke ouderwetsche deal met Debemur Morti Productions. Anders had het album de jaarlijst wel kunnen halen.