lùisa - New Woman (2021)

Luisa Ortwein groeide op in Hessen, een deelstaat in het midden van Duitsland. Vervolgens studeerde ze in Hamburg aan de Universiteit, maar woont tegenwoordig in de bruisende culturele metropool Berlijn. Haar eerste twee uitstekende albums One Youth Ago en Never Own bleven in Nederland helaas onder de radar. Het laatstgenoemde album werd trouwens gedeeltelijk in Londen opgenomen op een lichtschip. Op die eerste twee albums combineerde ze popmuziek met folk elementen en elektronica. Haar liedjes op New Woman vertonen duidelijke invloeden met muziek uit de jaren zeventig en tachtig. Denk hier bijvoorbeeld aan Fleetwood Mac en Sade. Die worden vermengd met hedendaagse popinvloeden van onder andere The War On Drugs en Christine and The Queens. De titel verwijst niet alleen dat ze tegenwoordig meer volwassen oogt. De titel song heeft een duidelijke feministische inslag. Door de hedendaagse vrouwenbewegingen vond ze de moed clichématige seksuele bewoordingen over vrouwen in de muziekindustrie aan te kaarten zoals bijvoorbeeld : the "girl with the guitar," "the lovely voice," "the muse," the "delicate fairy." Daarnaast vormen de liefde en verdriet belangrijke onderwerpen. Luisa beschikt over een hese, voor mij onweerstaanbare stem, die vooral in meer ingetogen liedjes volledig tot zijn recht komen. Om deze reden behoren I Forget You, Long Lost Friend en het uiterst sobere To Let You Go voor mij tot de hoogtepunten. Ortwein is niet een alleen een begenadigd zangeres, maar is daarnaast een uitstekend multi-instrumentalist. Die ingetogen liedjes zorgen voor een goede afwisseling met de nodige, heerlijke uptemponummers. Ortwein toerde in het verleden al met artiesten als Xavier Rudd en The Paper Kites. Wellicht wordt het uitstekende New Woman nu hier wel opgepikt en kan ze hier gaan toeren.

Mooie liedjes, goed gearrangeerd en geproduceerd. Hierboven werd Sade al als referentie genoemd en daar kan ik me wel in vinden. Een album dat aangenaam wegluistert. Alleen die stembuiginkjes die Luisa soms maakt aan het einde van een regel, hadden voor mij niet gehoeven.
Deep Sea State of Mind is een ijzersterke opener. New Woman doet zelfs een beetje denken aan Florence + the Machine, al haalt Luisa dat niveau (nog) niet helemaal.