Douwe Bob - Born to Win, Born to Lose (2021)

Was It Just Me is een klein juweeltje uit de Polder.

Er zijn de afgelopen tijd weinig nummers uitgebracht waar ik enthousiast van word, maar deze kwam direct binnen. Prachtig gecomponeerd en geproduceerd en wat klinkt z'n stem hier mooi. Verder heel benieuwd naar dit album. Zijn vorige was nogal pop-georiënteerd en dat vind ik niet echt bij hem passen. Dit album belooft echter een volwaardig country-album te worden. Geproduceerd door Daniël Lohues.

Werd vanmiddag positief verrast door Amsterdam via mijn 'Release Radar' van Spotify. Kon me eigenlijk nog meer bekoren dan Was It Just Me. Benieuwd naar de rest. Ik wacht in spanning af.

"Born to Lose, Live to Win" ken ik al wel; 'Born to Win, Born to Lose' is geheel wat nieuws voor mij...

Haha Lemmy! Ik dacht precies hetzelfde.

"You win some, lose some, all the same to me" ligt wel in dezelfde lijn (andersom, eigenlijk), ook van Lemmy (Motörhead)...

Zojuist beluisterd. Is een leuke plaat geworden. Sommige nummers hebben we inmiddels al op TV en radio gehoord, zoals "Was it just me" (inderdaad een pareltje), "Ready or not" en "Hold on". Alledrie behoren ze op het eerste gehoor tot de betere nummers. Maar misschien verandert dit nog als ik wat vaker heb geluisterd. En hij heeft natuurlijk een prachtige stem, zeker voor de muziek waar hij bij dit album voor kiest.

Douwe zegt dat dit het album is dat hij al heel lang wilde, maar niet durfde te maken. Ik zou Douwe aanraden om nog wat meer te durven. Hij doet op dit album net een tikkeltje teveel zijn best om alle subgenres af te tikken: singer-songwriter, countryrock, countrysoul, een beetje gospel, bluegrass, alles komt langs. Prima, daar niet van. Maar ik zou zeggen: Douwe, ben wat minder bang en ga nog een stap verder op de ingeslagen weg. Volgens mij kun je het!

Heerlijke plaat. Voor sommige wellicht iets te gevarieerd, maar de kwaliteit spat bij elk nummer ervan af.

Douwe Bob Posthuma bouwt toch aan een heerlijk oeuvre zeg, waarvan de meest recente aanvulling zonder twijfel het meest constante is van kwaliteit. Heerlijke luisterliedjes, met soms een pijnlijk mooie ballad. Het is steevast een hoogtepunt; na Hold Me (Pass It On), Jacob's Song (Fool Bar) en I Do (The Shape I'm In) wordt hier met Was It Just Me wederom een juweeltje aan toegevoegd.

In het genre kent Douwe Bob in Nederland eigenlijk geen gelijke, of het zou Ilse de Lange in country-modus moeten zijn. Hij heeft er hoorbaar verstandig aangedaan om eens een totaal nieuw team om zich heen te verzamelen, iets wat zeker zijn vrucht afwerpt. Hoezo "born to lose"? Zoals een andere band van eigen bodem ooit zijn album titelde "Vandaag alleen maar winnaars" en dat geldt zeker voor dit topalbum!

Hij vindt het terecht zelf het mooiste nummer, wat hij tot nu toe geschreven heeft. Toen ik het nummer voor het eerst hoorde had ik meteen een overduidelijke associatie met Charles Aznavour. Vind het dus niet vreemd, dat hij het intussen in het Frans vertaald heeft. Met zijn expressieve stem kan hij zo'n beetje alle genres aan, dus ook het chanson.
Ben trouwens aangenaam verrast door dit album en de geweldige productie van Daniël Lohues.

Douwe Bob bouwt gestaag een mooi repertoire aan prachtige liedjes op. Dit album is zijn beste tot dusverre. Vooral Born to Win, Born to Lose, Hold On, Amsterdam en Was It Just Me steken er bovenuit. Aan sommige nummers zoals Was It Just Me heeft ook Daniël Lohues meegeschreven.