Bob James - Three (1976)

Westchester Lady is prachtig, maar hier staan toch ook een paar erg weeïge dingen op.

Bob James three (1976) vind ik persoonlijk beter dan one en two.

Het album start met het negen minuten durende One Mint Julep, inclusief een fraaie solo van Grover Washington Jr. en lekker gitaarwerk van Jeff Mironov. Beetje funky nummer dat lekker voortkabbelt. Het lijkt een beetje of dit nummer afzonderlijk van de rest van het album is opgenomen, omdat er veelal muzikanten op meespelen die je op de rest van het album niet hoort.

Woman of Ireland met wederom Grover Washington Jr in de begeleiding, maar dit keer o.a. op de Tin Whistle.
Bob gaat hier al steeds meer in de richting van the smooth jazz. Heerlijke solo van Eric Gale op gitaar (tip voor liefhebbers van zijn specifieke gitaargeluid: luister eens naar het album blue horizon).

Westchester lady is het hoogtepunt van het album, of in ieder geval het meest bekende nummer van Bob James (denk ik). Wederom redelijk dominant de sax van Grover.
Bij de optredens van Bob James met een trio, maar ook tijdens optredens van Fourplay, wordt dit nummer zelden overgeslagen en meestal als toegift gespeeld.
Op internet zijn fraaie filmpjes van gigs te zien van Fourplay’s versie, o.a. live op het Java JazzFestival 2011, met wijlen Chuck Loeb op gitaar of, als je iets meer tijd hebt, een versie van 13:34 minuten op het Montreux Jazz Festival, met ditmaal Larry Carlton op gitaar en o.a. Kirk Whalum en Boney James op sax.

Storm King met wederom de herkenbare stijl van Bob James op toetsen en Grover Washington Jr die een lekker stukje mee mag blazen.

Het slotstuk van de LP/CD is voor Jamaica Farewell. Een tropisch niemendalletje eigenlijk.

Evenals Bob James One en Two is het album opgenomen in de studio van Rudy van Gelder en is Creed Taylor de producer. Naast Grover Washington hoor je meestal Harvey Mason op drums, Gary King op bas en Ralph MacDonald op slagwerk. Ook op dit album weer vele strijkers en blazers.
Tot slot een speciale vermelding voor de fraaie foto op de platenhoes, die mij altijd een beetje doet denken aan de hoes van dark side of the moon van Pink Floyd.

Het blijven natuurlijk klassemuzikanten, maar reguliere albums van Bob James - en ik ken/heb er best aardig wat - kennen hetzelfde bezwaar als een flink aantal albums van Fourplay, de smooth jazz-sterrenclub waar hij deel van uitmaakt. Een paar sterke tracks, vaak de meest swingende, maar ook een aantal nummers die maar wat voortkabbelen en weinig spanning kennen. Vaak zijn dat vreemd genoeg de slotnummers.
Dat geldt ook hier: Jamaica Farewell - een cover van Harry Belafonte - is hier de zeperd, terwijl ik ook niet ondersteboven ben van Storm King.

Westchester Lady is hier de topper, en in mindere mate geldt dat ook voor One mint julep. De vondst in Women of Ireland, waarbij een tin whistle voor het Ierse sfeertje moet zorgen, vind ik wat goedkoop aandoen, maar het nummer heeft toch wel z'n momenten. Jammer dan het zo'n kort plaatje is; één extra sterke track had de balans voor mij naar de goede kant doen doorslaan. Nu kan ik iets meer dan de helft waarderen, wat altijd nog resulteert in een voldoende.

Eigenlijk is een compilatie met de sterkste tracks van zijn vele albums voldoende om zijn CTI/Tappan Zee-loopbaan in beeld te krijgen. Zelf heb ik deze dubbelaar. Aangenaam luistervoer voor de late avond.

Chet, ook op You Tube een mooi concert van Fourplay op Newport Jazz festival van 12 augustus 2000 met Larry Carlton op gitaar, Nathan East bas en vocals, Harvey Mason als drummer en natuurlijk Bob James achter de piano.