Patrick Watson - Waterproof9 (2000)

Wat zou ik deze graag willen hebben. Na Just another Ordinary Day geluisterd te hebben heeft Watson me helemaal te pakken.

Zojuist terug van een concert van meneer Watson. Hij speelde hier ook wat van, dus ik ben hier ook erg benieuwd naar!

Ik heb hem aantal keer beluisterd,,
de sfeer is compleet anders, ik kan het niet goed omschrijven maar de prachtige voorkant laat ongv zien welke richting het opgaat.

Veel galmende stemmen en hoge tonen van piano en viool.
Af en toe een heftige electrische beat erdoorheen.

ik ga voor de 4 sterren voor nu.
"The Spell" is echt fenomenaal!!

Waterproof9 maakte deel uit van een boek met de gelijknamige titel van Brigitte Henry.. concept van het boek zijn allemaal foto's met modellen in water.. plaat ademt een en al sfeer

Op dit album hoor je al duidelijk een aantal punten die terugkomen op andere Paradise en Just another.. luister bijvoorbeeld naar het begin van Night fall.. dit piano loopje komt volgens mij duidelijke terug in Brigitte's theme en Gealman.. het eerste wat ik dacht waar blijft die mooie vocale woooww.. Het is volgens mij vooral de manier waarop alle drie de nummers worden gespeeld. Er wordt namelijk vrij veel nadruk gelegd op de losse noot, waardoor er in elke noot veel emotie en drama ligt. Bij Patrick heb ik altijd het gevoel dat hij je de kans geeft om over elke noot na te denken, het pianospel van Patrick blijft gewoon weg echt heerlijk om bij weg te dromen en waterproof9 weet je nog verder mee te nemen dan dat dromen, want ik vind dat het je werkelijk waar meesleurt naar allemaal verborgen plekken.. Ik ben er dan ook nog meer opgebrand om het boek in handen te krijgen!

Eindelijk heb ik 'm en wát een mooie muziek. Galmend, mysterieus en gewoon superchil om naar te luisteren. Mijn oren laten de muziek bijna zien zo mooi. Ik begin bij 4,5*, maar ik denk dat dit nog wel eens hele hoge ogen kan gaan gooien in mijn persoonlijke toplijsten...

Hoe kom je aan dit album?

Je kunt het alleen kopen in combinatie met het fotoboek, waar de muziek ook speciaal voor gemaakt is op http://www.waterproof9.com . Hoewel ik een groot liefhebber van kunstfotografie ben vond ik het boek zelf niet heel bijzonder, maar de muziek is wonderschoon.

Sfeer, wauw!

Dit is wel even wat anders als je enkel met de nieuwste platen van Watson bekend bent. Apart, mysterieus (iig mysterieus nog dan nieuwer werk). Verder is het ook een stuk kaler. Alsof de instrumenten en de verschillende stemmen steeds je concentratie willen leggen op iets anders in je gedachten, en werkelijk elk moment op dit album is wel verassend of spannend. Moeilijker om in te komen dan de nieuwe Patrick omdat het zo onconventioneel is opgebouwd, maar daardoor ook zeer intrigerend. Dit is zeker een album dat nog vaak genoeg gedraaid zal worden, want hier valt altijd wel iets nieuws te ontdekken en is het altijd weer verassend.

Ik heb dit altijd 'ongrijpbare muziek' gevonden. Prachtige, meeslepende muziek, maar het voelt altijd aan alsof het.. onbereikbaar is. En dat terwijl het mij wel in vervoering brengt. ik krijg er geen vat op. Misschien is dat wel de bedoeling.

Sommige stukken prachtig, andere stukken schuren te veel. Voor nu een 3.5* maar wie weet ga ik de stukken die me nu minder aanspreken in de toekomst wel waarderen want er is zeker nog ruimte voor verhoging.