0
geplaatst: 30 augustus 2007, 21:33 uur
Nautilus is toch wel een verdomd lekker nummer. 
Bob James is ook een veel gesampled persoon in de hiphop.
Lijst met artiesten die nummers van 'One' hebben gesampled:
http://www.the-breaks.com/search.php?term=one&type=1
Vooral de lijst van Nautilus is erg lang. Murs & 9th Wonder - Murrays Revenge kunnen ook worden toegevoegd.
Bob James is ook een veel gesampled persoon in de hiphop.
Lijst met artiesten die nummers van 'One' hebben gesampled:
http://www.the-breaks.com/search.php?term=one&type=1
Vooral de lijst van Nautilus is erg lang. Murs & 9th Wonder - Murrays Revenge kunnen ook worden toegevoegd.
0
geplaatst: 8 oktober 2007, 23:48 uur
Ik vind het zelf ook een erg leuk album, lijst van samples is zoals jij al zegt enorm lang. Het is ook leuk om dit album puur om dat gegeven te beluisteren en zelf het een en ander terug te vinden. Zoals "Feel Like Makin Love", die op "Finding Forever" door Kanye is gesampled.
0
geplaatst: 22 augustus 2009, 15:07 uur
Coolio - "C U When I Get There"
Het echte origineel is natuurlijk: Canon, van Pachelbel(voorloper van Bach, heb ik mij laten vertellen).
Zo hebben in de loop der tijden meer mensen dit deuntje opgepikt, zoals Rain and Tears van Aphrodite'ss Child en,..enfin kijk zelf maar:
http://nl.wikipedia.org/wik...
T'is stiiiiil aan de overkant
Het echte origineel is natuurlijk: Canon, van Pachelbel(voorloper van Bach, heb ik mij laten vertellen).
Zo hebben in de loop der tijden meer mensen dit deuntje opgepikt, zoals Rain and Tears van Aphrodite'ss Child en,..enfin kijk zelf maar:
http://nl.wikipedia.org/wik...
T'is stiiiiil aan de overkant
0
geplaatst: 1 december 2009, 19:46 uur
Dit is natuurlijk heerlijke en zorgeloze muziek van goeie ouwe Bob . Verveelt amper en het is gewoon tijdloos. Ik had verwacht om de vijf seconden wel een hiphopsample tegen te komen, maar dit viel reuze mee, op Nautilus na maar dat is ook een van de meest gesamplede nummers ooit. Hulde aan Bob (ook Cremers uiteraard), en ik kan niet wachten op meer werk van deze man.
4*
. Verveelt amper en het is gewoon tijdloos. Ik had verwacht om de vijf seconden wel een hiphopsample tegen te komen, maar dit viel reuze mee, op Nautilus na maar dat is ook een van de meest gesamplede nummers ooit. Hulde aan Bob (ook Cremers uiteraard), en ik kan niet wachten op meer werk van deze man.4*
0
CannabisFristi
geplaatst: 21 september 2011, 02:33 uur
Nautilus is subliem.
Valley of the Shadows doet me wat minder, 5 minuten zou ook goed zijn.
De rest van het album is leuk als achtergrond muziek, maar verre van hoogstaand.
Wellicht had ik te hoge verwachtingen, want verrast ben ik zeker niet.
3*
Valley of the Shadows doet me wat minder, 5 minuten zou ook goed zijn.
De rest van het album is leuk als achtergrond muziek, maar verre van hoogstaand.
Wellicht had ik te hoge verwachtingen, want verrast ben ik zeker niet.
3*
1
geplaatst: 15 november 2023, 15:24 uur
Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik vrijwel alle cd’s van Bob James (met uitzondering van de verzamel-cd’s) in de kast heb staan. Waarom? Ach, een mens moet toch iets verzamelen. De een kiest voor postzegels, de ander voor suikerzakjes (zou er nog iemand suikerzakjes verzamelen?) en ik heb, lang geleden, gekozen voor het repertoire van Bob James. Eerst op LP, later op CD.
Aangezien ik tijd over heb momenteel dacht ik: laat ik musicmeter eens “lastig” vallen met mijn mening over de diverse cd’s. Om bij het begin te beginnen: Bob James One uit 1974.
De titel van het album is wat verwarrend, dit was niet zijn debuut elpee, Bob had immers al in 1963 het album bold conceptions uitgebracht, in 1965 gevolgd door Explosions. Over deze albums zal ik later mijn mening geven. Ik begin gewoon eigenwijs met One.
Om te beginnen was het, zelfs voor die tijd, een vrij kort album. Slechts een klein half uurtje luisterplezier.
De opening beslaat al bijna tien minuten: het nummer Valley of the shadows. Heel eerlijk gezegd een nummer dat ik nogal eens oversla. Je moet ervoor in de stemming zijn……
Er zitten nogal wat tempowisselingen in het nummer en het klinkt een beetje als filmmuziek bij een spannende thriller, bombastisch soms.
Vervolgens word je enigszins verrast door het tweede nummer, In the Garden, dat gebaseerd is op het Canon in D van de Duitse componist Johann Pachelbel die leefde van 1653 tot 1706. Een fraai rustpunt op de elpee/cd.
Daarna wordt het toch weer iets heftiger met Soulero waarin de vele blazers, met een hoofdrol voor saxofonist Grover Washington jr., dominant aanwezig zijn.
Ook night on a bald mountain begint vrij pompous, om dan over te gaan in fraai toetsenspel gecombineerd met de drums van Steve Gadd.
Nummertje vijf is de, o.a. door Roberta Flack opgenomen klassieker, feel like makin’ love.
Bob maakt hier een heerlijk relaxed instrumentaaltje van, dit keer met wat extra slagwerk van Idris Muhammed en o.a. begeleid door een aantal strijkers.
Slotstuk is Nautilus, een nummer dat, zoals ook hiervoor al opgemerkt, in de jaren na 1974 diverse malen in de hiphop is gesampled.
Eindconclusie wat mij betreft: One is zeker niet mijn favoriete Bob James werkstuk maar, bijna 50 jaar na het verschijnen, nog steeds wel degelijk het beluisteren waard. Daar waar de latere albums van Bob James nogal eens (m.i. onterecht) het predicaat elevator music meekregen, is dat bij dit product zeker niet het geval.
Album is, net al het meeste werk uit de begintijd, opgenomen in de studio van Rudy van Gelder (zoon van Nederlandse emigranten) in New Jersey.
Bezetting: Bob James – Keyboards, Gary King – Bass, Steve Gadd/Idris Muhammed – Drums, Richie Resnicoff – Guitar, Eric Weissberg – Pedal Steel Guitar, Ralph MacDonald – Percussion, Dave Friedman – Vibes, Grover Washington Jr. – Soprano Saxophone, Hugh McCracken – Harmonica plus een blazerssectie van 12 man, 9 violisten en 6 cellisten. Het mocht wat kosten in die tijd……..
Aangezien ik tijd over heb momenteel dacht ik: laat ik musicmeter eens “lastig” vallen met mijn mening over de diverse cd’s. Om bij het begin te beginnen: Bob James One uit 1974.
De titel van het album is wat verwarrend, dit was niet zijn debuut elpee, Bob had immers al in 1963 het album bold conceptions uitgebracht, in 1965 gevolgd door Explosions. Over deze albums zal ik later mijn mening geven. Ik begin gewoon eigenwijs met One.
Om te beginnen was het, zelfs voor die tijd, een vrij kort album. Slechts een klein half uurtje luisterplezier.
De opening beslaat al bijna tien minuten: het nummer Valley of the shadows. Heel eerlijk gezegd een nummer dat ik nogal eens oversla. Je moet ervoor in de stemming zijn……
Er zitten nogal wat tempowisselingen in het nummer en het klinkt een beetje als filmmuziek bij een spannende thriller, bombastisch soms.
Vervolgens word je enigszins verrast door het tweede nummer, In the Garden, dat gebaseerd is op het Canon in D van de Duitse componist Johann Pachelbel die leefde van 1653 tot 1706. Een fraai rustpunt op de elpee/cd.
Daarna wordt het toch weer iets heftiger met Soulero waarin de vele blazers, met een hoofdrol voor saxofonist Grover Washington jr., dominant aanwezig zijn.
Ook night on a bald mountain begint vrij pompous, om dan over te gaan in fraai toetsenspel gecombineerd met de drums van Steve Gadd.
Nummertje vijf is de, o.a. door Roberta Flack opgenomen klassieker, feel like makin’ love.
Bob maakt hier een heerlijk relaxed instrumentaaltje van, dit keer met wat extra slagwerk van Idris Muhammed en o.a. begeleid door een aantal strijkers.
Slotstuk is Nautilus, een nummer dat, zoals ook hiervoor al opgemerkt, in de jaren na 1974 diverse malen in de hiphop is gesampled.
Eindconclusie wat mij betreft: One is zeker niet mijn favoriete Bob James werkstuk maar, bijna 50 jaar na het verschijnen, nog steeds wel degelijk het beluisteren waard. Daar waar de latere albums van Bob James nogal eens (m.i. onterecht) het predicaat elevator music meekregen, is dat bij dit product zeker niet het geval.
Album is, net al het meeste werk uit de begintijd, opgenomen in de studio van Rudy van Gelder (zoon van Nederlandse emigranten) in New Jersey.
Bezetting: Bob James – Keyboards, Gary King – Bass, Steve Gadd/Idris Muhammed – Drums, Richie Resnicoff – Guitar, Eric Weissberg – Pedal Steel Guitar, Ralph MacDonald – Percussion, Dave Friedman – Vibes, Grover Washington Jr. – Soprano Saxophone, Hugh McCracken – Harmonica plus een blazerssectie van 12 man, 9 violisten en 6 cellisten. Het mocht wat kosten in die tijd……..
* denotes required fields.
* denotes required fields.