Eloise - Somewhere In-Between (2021)

Een van de eerste songs die ik eind jaren zestig uit volle borst met de radio meezong was Eloise van Barry Ryan. Een zeer succesvolle power ballad in die tijd. Bij de eenentwintigjarige Engelse zangeres Eloise is geen plaats voor zoveel uitbundigheid. Ze brengt voornamelijk dromerige R&B/Soul. Ze werd twee jaar terug opgepikt door BBC Radio 1 bij de release van haar debuutep This Thing Called Living, intussen zo’n 25 miljoen keer gestreamd. Op haar mini-album Somewhere In-Between, laat ze zowel tekstueel als muzikaal gezien een meer volwassen geluid horen. De songs vormen samen een geheel : “I feel my job is to write about all the ugly feelings: the things that are in-between fuck you songs and being in love songs”, aldus Eloise. Het zijn haar ervaringen de afgelopen jaren tussen adolescentie en volwassenheid. Erg speciaal is voor haar de single Who’s She, wat ze schreef op haar negentiende “I wrote it when I had just turned 19 and felt like I’d lost touch with the little girl in me. From the second the words fell out, there was a girl, a boy and a dance”. Die dus ook terug te zien zijn in de video van het nummer. Eloise heeft een prettige stem met een aangenaam hees randje. Het album bevat slechts negen nummers en duurt amper 23 minuten, maar toch weet ze volledig te overtuigen. Met name in de twee afsluiters van het album, die iets soberder zijn en waar haar stem het best tot zijn recht komt. De afgelopen twee jaar deed ze ook de nodige podiumervaring op, ze besteeg al meer dan honderd keer de bühne. Er is nog slechts weinig over haar bekend, maar dat is slechts een kwestie van tijd, want Eloise is buitengewoon getalenteerd, zowel als zangeres maar ook als liedjesschrijfster.