menu

Faye Webster - I Know I’m Funny haha (2021)

mijn stem
3,56 (36)
36 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Secretly Canadian

  1. Better Distractions (4:09)
  2. Sometimes (4:33)
  3. I Know I'm Funny Haha (2:43)
  4. In a Good Way (3:43)
  5. Kind Of (5:25)
  6. Cheers (3:15)
  7. Both All the Time (3:12)
  8. A Stranger (2:59)
  9. A Dream with a Baseball Player (3:41)
  10. Overslept (3:29)

    met mei ehara

  11. Half of Me (3:33)
totale tijdsduur: 40:42
zoeken in:
avatar van Lura
4,5
geplaatst:
Voormalig president Barack Obama is niet alleen een sympathiek en intelligent man, maar blijkt daarnaast een uitstekende muzieksmaak te hebben. Hij rekende Better Distractions van Webster tot zijn favoriete liedjes van vorig jaar. Deze vooruitgesnelde single meandert heerlijk voort op de onweerstaanbaar lome zang van Webster. Het is de opener van haar inmiddels vierde album I Know I’m Funny haha. Ook deze keer vervult de pedal steel van Matt “Pistol”Stoessel een belangrijke rol. De meeste songs worden bijzonder subtiel en relaxt ingekleurd. Zo is bijvoorbeeld de fluwelen trompet van Henry White te horen in A Dream With a Bass Player en een heerlijke toetsenpartij van Nick Rosen in Kind Of. Als haar grootste muzikale invloed noemt Webster de Japanse zangeres mei ehera. Ze wist mei ehara te strikken voor een duet in Overslept. Voor A Stranger gebruikte Webster een grote hoeveelheid strijkers. Een overstuurde gitaar zorgt voor een psychedelisch tintje in Cheers. In afsluiter Half of Me bewijst ze haar grote talent, ze nam het in haar eentje thuis bijzonder sober op. Toch weet ze de aandacht van de luisteraar gemakkelijk vast te houden. Op I Know I’m Funny haha zijn de uitstekende liedjes nog meer uitgekristalliseerd naar een eigen geluid. Ze overtreft hiermee de reeds uitstekend ontvangen voorganger Atlanta Millionaires Club.

avatar van WoNa
3,0
geplaatst:
Ik leerde Faye Webster kennen via de single 'Cheers', het zesde nummer op dit album. Het maakte me niet bepaald klaar voor I Know I'm Funny Haha. Webster noemt het zelf haar meest brutale nummer ooit en daar kan ik me iets bij voorstellen aan de hand van wat ik verder op de plaat hoorde. Het kabbelt allemaal wel heel ongevaarlijk door. Daar staat tegenover dat een aantal van de liedjes heel prettig in het oor liggen en dat Faye Websters stem heel prettig is om naar te luisteren. Toch bekruipt me naarmate het album zich ontwikkelt zich een Christopher Cross gevoel bij me. Geen vleesch noch visch en dan vooral vanaf het achtste nummer. Tot 'Cheers' is het goed te doen, dan komt Çheers', voor mij het absolute hoogtepunt van de plaat. Met een beetje goede wil is 'Both All The Time' ook nog een alternatief rockachtig nummer te noemen. Daarna houd het voor mij wel op en wordt het album licht teleurstellend, als in te braaf en te eenvormig..

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van Lura
4,5
geplaatst:
Een Christopher Crossgevoel?! Eenvormig?

Heb dat gevoel zelf niet, maar goed ieder zijn meug.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Faye Webster - I Know I’m Funny haha - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Faye Webster - I Know I’m Funny haha
Faye Webster heeft met I Know I’m Funny haha de perfecte soundtrack voor de zomer gemaakt, maar ook een razendknap album dat zowel in muzikaal als vocaal opzicht een hoog niveau aantikt

Ik heb lang moeten wennen aan Atlanta Millionaires Club van de Amerikaanse Faye Webster, maar uiteindelijk was het er wat mij betreft een voor de jaarlijstjes. Het deze week verschenen I Know I’m Funny haha overtuigde me een stuk makkelijker, want wat klinkt dit album onweerstaanbaar lekker. Het nieuwe album van Faye Webster is de soundtrack voor een hele lange zomer, maar ondertussen zit alles bijzonder knap in elkaar. De instrumentatie is loom en zwoel maar ook prachtig en wat voor de instrumentatie geldt, geldt ook voor de zang van de Amerikaanse muzikante. I Know I’m Funny haha is een album vol zwoele verleiding, maar het is ook een verzameling kunststukjes die alleen maar mooier en indrukwekkender wordt.

De Amerikaanse muzikante Faye Webster leverde net iets meer dan twee jaar geleden met Atlanta Millionaires Club wat mij betreft een bijzonder fascinerend album af, dat uiteindelijk zelfs mijn jaarlijstje haalde. De muzikante uit Atlanta, Georgia, verraste op haar derde album met zwoele popliedjes, die zich in gelijke mate door country en door soul en R&B lieten inspireren. Nu was soul met een pedal steel in een ver verleden niets bijzonders, maar tegenwoordig hoor je het niet vaak meer. Gelukkig nog wel bij Faye Webster, die ook op haar deze week verschenen vierde album weer met enige regelmaat een beroep doet op de pedal steel.

I Know I’m Funny haha is direct vanaf de eerste noten een lekker loom, laidback en broeierig album dat stevig doet verlangen naar een zorgeloze zomer waar maar geen eind aan lijkt te komen. De ritmesectie speelt lekker soulvol met diepe bassen en swingende ritmes en ook de gitaristen en de pianist lijken uit de hoek van de soul en de jazz afkomstig met subtiele bijdragen. Voor de kers op de taart is er ook dit keer de pedal steel die je meer associeert met country, maar die perfect pas bij de broeierige klanken.

Het is een inmiddels bekend maar ook nog altijd bijzonder geluid, dat fraai wordt aangevuld door de zang van Faye Webster, die voor de gelegenheid ook nog wat zwoeler en lomer klinkt dan op haar vorige album. De openingstrack van I Know I’m Funny haha is zo’n onweerstaanbaar lekkere song waarvan je in de zomerzon maar geen genoeg kunt krijgen en het album bevat veel meer van dit soort songs. Het zijn songs die perfect kunnen functioneren als muzikaal behang op een mooie zomeravond, maar daar is Faye Webster toch echt te goed voor.

De songs op I Know I’m Funny haha zijn stuk voor stuk bijzonder fraai gearrangeerd en ingekleurd. Naast de uitstekend spelende ritmesectie strijden de piano, een orgel en gitaren subtiel om de belangrijkste bijrol, waarna met name de pedal steel en strijkers hier en daar de open ruimte mogen inkleuren. Het klinkt bijzonder aangenaam maar ondertussen zit het allemaal knap in elkaar en klinkt I Know I’m Funny haha bij net wat aandachtigere beluistering wat eigenzinniger en avontuurlijker dan bij oppervlakkige beluistering het geval lijkt. Wat voor de instrumentatie geldt, geldt ook voor de zang, die zwoel en verleidelijk is, maar ook wonderschoon.

Ook het vierde album van Faye Webster misstaat niet in de hokjes soul en R&B, want dat zijn de genres die domineren op I Know I’m Funny haha. Invloeden uit de country zijn, ondanks de af en toe opduikende pedal steel, minder belangrijk dan op het vorige album van Faye Webster en hebben plaats gemaakt voor jazzy invloeden. Het luistert allemaal bijzonder lekker weg, zeker wanneer de zon schijnt, maar de songs op het vierde album van Faye Webster zijn ook vrijwel allemaal van het soort dat niet alleen aangenamer maar ook beter wordt wanneer je ze wat vaker hoort.

Veel beter zelfs, want waar ik het album bij de eerste beluistering een paar weken geleden aangenaam maar af en toe ook wel wat gewoontjes vond, hoor ik inmiddels de schoonheid in nagenoeg alle songs op het album. I Know I’m Funny haha van Faye Webster is een album dat iedere zomerdag nog talloze malen aangenamer maakt dan ze al zijn, maar het is ook een album dat tot in het kleinste detail bestudeerd en gekoesterd mag worden. Bij haar eerste twee albums wist ik het nog niet, Atlanta Millionaires Club was indrukwekkend, maar I Know I’m Funny haha is nog veel beter. Prachtalbum! Erwin Zijleman

avatar van Snoeperd
4,0
geplaatst:
Mooie onder de huid kruipende liedjes!

avatar van deric raven
3,5
Atlanta Millionaires Club opende treffend met het verkwikkende Room Temperature. Nou, met die klimaat beheersende kamertemperatuur zit het ook wel weer goed bij opvolger I Know I’m Funny Haha. Licht drogerende Pina Colada popdeuntjes om in alle rust de dag mee af te sluiten. Het decor van de ondergaande zon als natuurlijke achtergrond. Ergens in Atlanta op de veranda in een schommelstoel aan het loungen, terwijl de gedachtes een uitstapje maken naar het zonnige Hawaï. Folky, loom, maar vooral zomers. Faye Webster flikt het weer, en wijkt met haar vierde album op wat uitzonderlijke layback jazz uitspattingen en het wat steviger rockende Cheers niet sterk af van haar eerdere uitgeschreven succesformule.

Dat Barack Obama haar gespot heeft en de song Better Distractions tot zijn persoonlijke nationale cultuurgoed heeft uitgeroepen en welke vorig jaar een plek op zijn playlist heeft opgeëist, werkt uiteraard in het voordeel. Deze voormalige president is een groot liefhebber van tedere romantische soul, en in die hoek valt de singer-songwriter dan ook onder te brengen. Een geweldige promotiestunt die absoluut in het voordeel van Faye Webster uitvalt, maar natuurlijk ook hoge druk en veeleisende verwachtingen oproept. Het is van groot belang om die opgebouwde stabiliteit van Atlanta Millionaires Club voort te zetten op I Know I’m Funny Haha.

Op muzikaal gebied is er dus niet zoveel veranderd, de sound schuift wel steeds verder weg van de country, al zijn die heerlijke luie pedal steel gitaar sfeerpartijen van Matt Stoessel gelukkig nog steeds aanwezig. Deze veel gevraagde sessiemuzikant heeft het gevoelsmens Faye Webster al overtuigd op haar vorige plaat, waardoor het bijna vanzelfsprekend lijkt dat hij ook nu weer aanwezig is. Het vintage klinkende strijkerscollectief van Annie Leeth vervult hier een prominente rol op A Stranger, en ook bassist Bryan J. Howard is weer van de partij. The usual suspects dus. Nog steeds is de zangeres zoekende naar een geschikte drummer binnen het gezelschap, en vind er een afwisselende stoelendans plaats, zonder duidelijke winnaar.

Tekstueel zit ze wel in een andere belevingswereld. Vriendinnen bouwen aan een stabiele relatie en werken al aan gezinsuitbreiding. Andere levensdoelen, waardoor het contact verwaterd, en Faye Webster met haar partner de eenzaamheid verveeld achterblijft. De realiteit waarmee ze heeft te dealen en wat zeker in de onzekere coronatijd niet eenvoudig is. Better Distractions vat dit perfect samen in de onderbouwende zinnen die ondanks de luchtige ondertoon wel direct tot de confronterende kern komen.

I tried to eat, I tried to sleep
But everything seems boring to me
I don’t know what to do
Got two friends that I could see
But they got two jobs and a baby
I just wanna see you
Dependin’ on our time apart
The better the distractions are
And there isn’t a lot
Only took a couple times without you here to realize
But I figured it out

Het liefdesverdriet van Sometimes wordt gecompenseerd door het verlangend fantaseren naar onbereikbare sportidolen in het soft jazzy A Dream with a Baseball Player. Faye Webster is ook gewoon een doorsnee meisje next door geweest met een poster van honkbalspeler Ronald Acuña Jr. op haar slaapkamerdeur. Niks triest aan, al benadrukt dit wel die veilige droomwereld waarin gevlucht wordt. Een plek waarin reikhalzend wordt uitgekeken naar het leven als een rockster in het treffende titelstuk I Know I’m Funny Haha. Weinig ruimte voor zelfrelativering dus, maar met een klein stukje cynisme wel een eerlijk beeld van de somber klinkende vocalist. De humor ontbreekt op I Know I’m Funny Haha. Het is een dagelijks zwaar gevecht tegen de tranen en de depressies, een mooi verpakte hulpkreet van een hoog sensitieve zangeres die hunkert naar liefde en geborgenheid. Schijnbaar heeft ze dat geluk ondertussen gevonden, dus genoeg inspiratie om verder mee aan de slag te gaan.

Faye Webster - I Know I’m Funny Haha | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van johans
Mijn stuk is op het Altcountryforum te vinden.

Faye Webster – I Know I’m Funny Haha /  - altcountryforum.nl

Gast
geplaatst: vandaag om 14:39 uur

geplaatst: vandaag om 14:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.