Emma-Jean Thackray - Yellow (2021)

Nog niet eerder van deze dame gehoord. Het album is in ieder geval ingestoken met jazz als voornaamste genre. Vocalen zijn niet altijd te vinden op de nummers, dus dan weet je wat je op dat vlak ook kan verwachten. Over de gehele linie is het album gevuld met prima muziek. Prima inderdaad, niet minder niet meer dan prima. Het luistert allemaal goed weg, maar het valt mij ook weer niet al teveel op. Natuurlijk zijn er altijd wel nummers te noemen die net iets meer opvallen dan anderen. Zo staan er op dit album het cool groovende Sun en het funky Yellow en Our People. Maar verder dus een prettige plaat met prima muziek.

Na een aantal EP'tjes waar het talent werkelijk vanaf droop, bracht de Britse multi-instrumentaliste Emma-Jean Thackray in 2021 haar debuutplaat Yellow uit. Mijn verwachtingen waren van tevoren behoorlijk hoog, maar Emma-Jean lost de belofte gelukkig volledig in. Yellow is een uitbundige en opwindende jazzplaat, die geïnspireerd lijkt door zowel de Amerikaanse fusion jazz uit de jaren zeventig (denk Bitches Brew), als de wat ondergesneeuwde broken beat van rond de eeuwwisseling (met onder meer 4Hero en Afronaught als boegbeelden) én de huidige bruisende Londense jazzscene waar ze deel van uitmaakt. Thackray is daarbij duidelijk het stralende middelpunt: ze bespeelt de meeste instrumenten zelf (trompet, gitaar en toetsen), neemt alle vocalen voor haar rekening, en schrijft, arrangeert en (mede)produceert alle composities. Het mag dan ook geen verrassing heten dat dit album uitkwam op haar eigen label Movementt.

Over de composities kan ik kort zijn: die zijn in al hun diversiteit allemaal bijzonder raak, ook het schrijven van pakkende liedjes beheerst EJT tot in de puntjes. Of het nu de fraai improviserende albumopener Mercury, de waanzinnig aanstekelijke elektroknaller Say Something (Roísín Murphy is nooit ver weg), het fantastische souljazzpareltje Venus, het heerlijk voortstuwende Third Eye of het wat dromerige Spectre is, met zijn mooie opbouw en schitterende strijkers, het is allemaal even overtuigend en wervelend. Zeer dansbaar ook, je kunt wel horen dat de Britse muzikante veel ervaring heeft als techno- en house-DJ. Toen ik haar afgelopen november in Paradiso zag optreden, gingen de voetjes weliswaar niet van de vloer vanwege de beperkende maatregelen (de hele Grote Zaal stond vol met stoelen), maar het dak ging er wel degelijk af. Ook thuis of onderweg met de oordoppen in is het maar moeilijk stilzitten op dit album. Er was in 2021 denk ik geen plaat waar ik zo van genoten heb als Yellow, absoluut een feestje voor de oren waar ik maar geen genoeg van heb kunnen krijgen. En laten we eerlijk zijn, 2021 was bij uitstek een jaar dat wel wat positiviteit en vreugde kon gebruiken. Het juiste album op het juiste moment voor mij en daarmee ook mijn album van het jaar.

Tof dat je deze ook bent gaan beluisteren en bespreken, Reijersen! Je score lijkt me wel wat mager voor een album dat je in je bespreking prettig en prima noemt. Bij zo'n score zou ik eerder termen als matig, teleurstellend en slecht verwachten eigenlijk. Maar goed, ik realiseer me terdege dat dat ook aan mijn eigen referentiekader ligt.

Afgelopen zaterdag stond deze dame met band op Footprints in Tivoli Vreeburg Footprints Festival - TivoliVredenburg

Normaal gesproken ken ik wel een aantal van de namen, maar dat lag dit keer anders. Daarom vooraf e.e.a. gecheckt op Youtube/Tidal en besloten dat ik deze dame iig ging zien, naast o.m. Ruby Rushton en Loshh.

Festival was in de bovenste 4 zalen van Tivoli, dus dat betekende aardig wat (trap)lopen om zoveel mogelijk te zien; als het tegenviel soms na 15 min al weggaan, omdat je dan nog iets anders kon gaan zien zien.

Van Emma-Jean Thackray de hele set meegemaakt en dat was erg goed: van een ietwat Molvaer/Davis achtig trompetgedreven nummer tot een fiks funkende finale. Optreden was in de Hertz - seats only - en toch werd daar gaandeweg meer gedanst op de funky grooves. De hedendaagse Londense jazz-scene, waartoe ook Ruby Rushton behoort (eerder op de avond gezien) lijkt me een interessante omgeving.

Dit album als dubbel-lp gekocht na afloop

Raak geschoten beste Mjuman met je suggestie per privépost om dit album te beluisteren. Zojuist voor de eerste keer tot me laten doordringen. Als jazzcat (en wat dies meer zij) ben ik blij verrast. Dit album nodigt mij uit tot veel meer draaibeurten. Daar verheug ik me op.