Jack Savoretti - Europiana (2021)

Vandaag uitgekomen dit album. Inmiddels 3x in zijn geheel beluisterd en wederom blaast Jack Savoretti me omver. De stem van deze sympathieke Engelse Italiaan is er 1 één met een gouden randje en de nummers zijn afwisselend. Van het prachtige ingetogen More Than Ever tot het funky achtige Who's Hurting Who. Een album dat je gewoon lekker moet laten afspelen, heerlijk!! Volgend jaar in de Melkweg een concert van hem, ik ga in ieder geval kaarten kopen.

Onze Engelse crooner met Italiaanse, Poolse en Duitse roots brengt met de regelmaat van de klok plaatjes uit waarbij met name de laatste vier schijven niet echt wezenlijk van elkaar verschillen. Europiana zit vol met zwoele zomerse deuntjes waarbij de elektronica (hoe subtiel ook) een steeds grotere rol gaat spelen. En dat is jammer, de wijze waarop Savoretti op zijn eerste platen de akoestische gitaar ter hand nam en zijn warme maar schuurpapieren stem de nummers een meerwaarde meegaf ligt achter ons. De popachtige deuntjes en soms wat obligate zanglijnen maken Europiana niet direct tot een sterke plaat. Zeker, Jack kan nog steeds goede nummers schrijven en de beste man heeft een goed oor voor melodie, maar ik had destijds de stille hoop dat Savoretti de nieuwe vaandeldrager zou worden in het akoestische folk/rock genre. Dat is echter niet uitgekomen en afgaande op Europiana kunnen we die hoop ook laten varen. Niet slecht maar ik pak Harder Than Easy nog maar eens uit de kast.