Basil Poledouris - Conan the Barbarian (1982)

Geweldige bombastische score van Poledouris. 'Anvil Of Crom' is inmiddels wel een klassieker.

Eindeloos geweldig inderdaad. Anvil of Crom is zo'n nummer dat iedereen wel eens gehoord heeft, maar niet weet van welke film het afkomstig is (waaronder ik dus ook behoord ).

Riddle of Steel en Riders of Doom is al even machtig. De echoënde kopers en het grootste koor brengen alweer zeer sterke muziek. Met zijn dochter Zoë schreef Poledouris The Orgy.

Jammer dat ik de Milan release heb met vier tracks minder. Maar dat maakt het album er niet minder indrukwekkend om.

De zogenaamde uitgebreidere van Varese met die 4 tracks meer stel eigenlijk ook bitter weinig voor... Ik prefereer de overigens niet helemaal legale versie met alle score, ook ongebruikt, met tevens enkele stukken die jaren terug eens live in concert waren te horen.

De ''samenwerking'' tussen Zoe en Basil Poledouris was niet echt bijster memorabel, aangezien haar input niet meer is als een ''he pa dit is misschien leuk''. Dat Poledouris later haar nog heeft geholpen toen ze zich had ontwikkeld als liedjesschrijvster bij Starship Troopers is wat dat betreft wel een stuk curieuzer.

Conan was dus DE score die Paul Verhoeven deed beslissen om Poledouris te krijgen voor zijn Flesh and Blood. Verhaal- en sfeer-technisch praktisch hetzelfde, niet verwonderlijk dat de score veel overeenkomstigheden bevatten.Toendertijd met het samenvoegen van geluid, werd de film op mm gezet met een mono geluidspoor, terwijl op dat moment net de nieuwe generatie aan het doorbreken was. Poledouris was niet blij, maar de studio waagde het niet rond de periode van de overgang en dacht het zo beter te hebben besloten. Te nadelen van de ervaring van zijn muziek zonder twijfel. Geen idee of dit met vhs en dvd later is goed gemaakt, maar de mm kopieen waren niks in ieder geval.

Mijn all-time favoriet, en dat al sinds ik 13 jaar was (ben er 26 nu), heb zoals waarschijnlijk de meesten de milan versie (mooie goudkleurige schijf). De versie van Varese Sarabande vind ik nergens, favo track is voor mij "Riddle of steel/ Riders of Doom". Het schijnt heeft Poledouris bij zijn orkest gebruik gemaakt van 12 hoorns, wat geloof ik drie keer meer is dan een normale bezetting, en dat hoor je ook. Deze score is een cult-klassieker onder de soundtrack fans. 5/5 zonder probleem.

Kleine correctie, het waren 24 hoorns, te horen in de openingstrack.

Helaas een onvergeeflijke fout, je maakt je zo niet geloofwaardig hier

Kreeg dit album kado van mijn oom toen ik een jaar of 12 was. Het ging om de milan versie die ik werkelijk grijsgedraaid heb. Tegenwoordig doet deze het nauwelijks nog en heb ik de Varese Sarabande cd gedownload. Graag zou ik deze versie ook nog eens willen kopen (zowel op cd als op plaat).
Na al die jaren is het nog steeds mijn favoriete album (zelfs boven artiestenalbums) en luister ik het album nog regelmatig. Prachtig vind ik het nummer "Battle of the Mounds", hoe dit nummer toewerkt naar een climax is werkelijk prachtig.
De score vond ik cruciaal voor de film. Conan kan als het ware als een musical worden bestempeld, want de score speelt als het ware een karakter in de film en vertelt meerdere malen het verhaal. Waarom deze soundtrack destijds geen oscarnominatie heeft gekregen is mij een raadsel en getuigt maar weer eens dat de Academy geen verstand heeft van muziek. Het openingsthema is inmiddels klassiek en wordt veelvuldig gebruikt bij movietrailers (zoals die van Gladiator).

Inderdaad, regiseur John Milius maakte indertijd Poledouris duidelijk dat de muziek zeer belangrijk was aangezien er vrij weinig dialoog in de film zat. Dus speelde de muziek een belangrijkere rol dan enkel de emoties te versterken en zoals je al de muziek vertelt een deel van het verhaal.

Oh ja, ik heb het eens aangehoord, maar het zei mij niets!

poledouris overleed op 8 november 2006 ( erg jamer)

ik vind conan the barbarian een van zijn beste score'shij moest de score ook voor het filmen klaar hebben van john milius.het nummer riddele of steel/riders of doom is prachtig.de hele score is gewoon goed .

Over het algemeen heb ik niets met scores. In veel gevallen verliezen de composities zonder de beelden erbij veel van hun kracht.

Maar voor Conan The Barbarian maak ik een uitzondering. Veel koper, breedopgezette koren, pauken en meer van zulke bombast geven vorm aan een aantal meeslepende composities met stoere melodielijnen.
Tegelijkertijd is het ook behoorlijk catchy. Ook aan opbouw van spanning wordt veelvuldig gedacht. Riddle of Steel / Riders of Doom opent bijvoorbeeld nogal kabbelend maar slaat even later om in een waar spektakelstuk. En zo heeft elke track wel iets spannends.

Het is precies die muziekvariant die Cristofer Johnson jaren later met een metalen jas omkleedde voor zijn Therion albums.

Schitterende muziek uit een uitstekende film mede dánkzij deze score van Poledouris..


Hier ben ik het 100% mee eens. Score en de beelden vormen voor mij een eenheid en dat geldt voor mij zeker ook voor een film zoals "Conan the Barberian". Als je een score afzonderlijk beluistert dan sluiten de melodiën meestal niet op elkaar aan. Het klinkt niet als een eenheid, meer als een rommeltje. Wat voor zeggingskracht heeft track 12 "The Kitchen/The Orgy" eigenlijk zonder het zien van de beelden in de gruwelijke keuken en de orgiën in "The Holy Mountain". Weinig imo. Ik ben er daarom ook mee opgehouden scores afzonderlijk te beluisteren.

Hiervan twee weken geleden de complete score op een 3cd uitgave van het Intrada label aangeschaft.
Op cd1 en 2 staat de complete originele score aangevuld met out takes, op cd3 het oorspronkelijke album, destijds zo op LP uitgebracht.

Prachtige score van Poledouris, bombastisch, mysterieus en meeslepend, die ook boeit zonder de filmbeelden er bij.

De Intradaversie is een aanrader voor iedere scoreliefhebber.

Het cd boekje gaat uitgebreid in op alle facetten bij het tot stand komen van de film en zijn score. Erg boeiend om te lezen.

Mijn beoordeling geldt uiteraard voor deze 3 dubbel cd versie:
een negen, ofwel 4,5 ster!