met een van mijn favoriete ambient nummers ooit. Tristess, zoals de naam al zegt, is erg droevig, maar zo mooi.
Met als hoogte punt de "straaljager" (of wat het dan ook is) Ik krijg iedere keer weer kippenvel van dit nummer.
Ben het wel met KampF eens dat Cordouan er beter in gaat, maar toch mag dit de pret niet drukken.
Ben em nu voor de eerste paar keer aan het beluisteren en het bevalt me toch wel zeer goed. Iets minimalistischer dan op Love, maar ook hier wordt ik weer heel gemakkelijk meegezogen en kan zo wegdromen. Tristess is inderdaad zoals hierboven al aangegeven wordt absoluut het beste nummer. Ongelooflijk dat een paar simpele klanken zoveel emotie kunnen opwekken.