Hank Mobley - A Slice of the Top (1979)

Opgenomen in 1966 en door Blue Note pas in 1979 uitgebracht. En dat is best vreemd want dit schijnt toch echt één van de betere sessies te zijn geweest van Mobley.

Chronologisch past deze tussen Straight No Filler en Third Season en heeft een flinke line-up (Hank Mobley: tenor, McCoy Tyner: piano, Lee Morgan: trompet, Bob Cranshaw: bas, Billy Higgins: drums, James Spaulding: alt, fluit, Klane Zawadia: eufonium, Howard Johnson: tuba).

Flinke tempo's, flink veel getoeter, veel solo's, samenspel en unisono. Mobley is zelf een beetje een laid-back speler die wat mij betreft niet onder de virtuozen valt. Maar zijn composities zijn erg lekker en de band hier is ontzettend goed samengesteld en speelt de sterren van de hemel.

Dus wat mij betreft de beste plaat van Mobley en belachelijk dat Blue Note deze plaat veel te laat had uitgebracht. Was deze in 1966 verschenen dan had Mobley hier nog best wel eens een flink succes mee kunnen hebben.

Voor mensen die Africa/Brass van Coltrane erg lekker vinden, zou ik deze zeer aanbevelen.

Goeie tip!! Ik ben niet zo'n Mobley fan, hoewel ik 2 albums van m in huis heb, maar dit klinkt wel als een vergeten pareltje, mede gezien de line-up inderdaad. Op de playlist dus!

Ik ben eruit dat ik tenminste 3 albums erg goed vind en het daarbij laat, ongeacht de line-ups: No Room for Squares, Soul Station en deze. De rest is prima te streamen.

Cute 'N Pretty met een hoofdrol voor de tuba (Howard Johnson) in het refrein en een mooie solo van Lee Morgan is heel fraai! De solo van Hank Mobley mag er trouwens ook wezen. Hij componeerde vier van de vijf songs, dat zijn ook de betere nummers hier. Alleen de ballad met de opmerkelijke titel There's a Lull in My Life niet.

Gelukkig wel A Touch of the Blues, wat ook al zo'n goed nummer is. Ook de titelsong A Slice of the Top is niet te versmaden. Tot slot wilde ik niet vergeten McCoy Tyner en James Spaulding te noemen: wat spelen ze goed. Echt een fijne plaat dit!