Paradise Lost - At the Mill (2021)

Muzikaal is het goed, maar de zanger is toch regelmatig de achillespees van de bende.

Een "live"album, een opname van een netconcert in coronatijd. Een album ook dat ik na de eerste paar keren luisteren in mijn wishlist op Bandcamp heb laten verstoffen.
Aan de setlist ligt dat niet. Die is goed, een mooie doorsnee van Paradise Losts oeuvre. Nick Holmes is heel aardig bij stem. Alle instrumenten, inclusief bas, zijn goed hoorbaar.
Waar het wel aan ligt, is een gebrek aan stemming. Ik begrijp dat het lastig is om de atmosfeer van een concert te benaderen als je publiek vanachter een computerscherm toekijkt. Maar Paradise Lost doet nergens een poging. Geen referentie naar de situatie de deze concertvorm noodzakelijk maakte, het streamende publiek wordt zelfs niet eens toegesproken. Dat maakt dit concert een klinische operatie, die vooral klinkt alsof de band een paar van hun beste nummers opnieuw heeft opgenomen.