MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Barry Goudreau's Engine Room - The Road (2021)

mijn stem
4,00 (1)
1 stem

Verenigde Staten
Rock
Label: Eigen beheer

  1. Love Will Lead the Way (3:39)
  2. Las Vegas (5:18)
  3. Word to the Wise (4:15)
  4. Old No. 7 (4:40)
  5. Shade (4:24)
  6. The Rhythm Won't Stop (7:25)
  7. Edge of a Knife (4:08)
  8. The Camel's Back (4:04)
  9. What They Say (4:17)
  10. The Road (6:11)
  11. Come a Time (4:05)
  12. Love [Reprise] (6:59)
totale tijdsduur: 59:25
zoeken in:
avatar van RonaldjK
4,0
In maart 2021 verschenen tweede album van Barry's Goudreau's Engine Room. Op hun vorige album klonk vooral in blues gedrenkte rock, met de eerste drie nummers van The Road gaat de voormalige gitarist van Boston en RTZ toch weer het pad van de melodieuze hardrock en adult oriented rock op. Zanger en toetsenist Brian Maes blijkt dat met zijn hese stem prima aan te kunnen en het midtempo Love Will Lead the Way, het vlotte Las Vegas en slepende Word to the Wise vormen een sterke drieslag.

Dan wordt de blues dominant. Old No. 7 bevat plotseling bluesrock en zelfs gospel, mede namens het vrouwenkoortje, enigszins in de stijl van de eerste soloalbums van David Coverdale en Whitesnake.
Shade is krachtige semiballade met opnieuw een sterke melodie, waarna het live opgenomen The Rhythm Won't Stop een robuust en langzaam bluesrockduet blijkt tussen Maes en één van de drie dames (MaryBeth Maes, Terri O'Soro of Joanie Cicatelli) in de groep. Zelfs klinkt een aangenaam lome bassolo van Tim Archibald.

De tweede helft begint met de mondharmonica van Edge of a Knife, een akoestische bluesstamper met de zangeressen in de hoofdrol. The Camel's Back is een trage maar robuuste rocker met een Spaans gesproken intro voor wederom één van de dames.
Na drie nummers rust zingt Maes het kalm-swingende What They Say, het titelnummer The Road begint langzaam en wordt halverwege uptempo. In de gitaarsolo's die vrijwel gelijktijdig volgen herken je vleugjes Boston dankzij de heerlijke zangerige lijnen in een wolkje echo; Goudreau duelleert hier fraai met zichzelf. Come a Time is een prachtige semiballade, krachtig uitgevoerd door een getalenteerde groep muzikanten.

En dan de slottrack: die begint met dansend Hammondspel en dito toms, op z'n Deep Purples of het Boston van weleer. Love (Reprise) groeit uit tot een heel sterk nummer dat bijna zeven minuten duurt; een krachtige finale van dit album.

In datzelfde 2021 werd Barry Goudreau 70 jaar; ik hoop oprecht dat hij de gezondheid houdt en inspiratie vindt om met deze groep nog een derde album te maken. Op YouTube zag ik hoe de groep Bostons Foreplay/Longtime speelt. Lekkerrr...

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:28 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.