King of Kings - King of Kings (1991)

Ik heb deze ooit eens blindelings gekocht voor een paar gulden. Het stukje wat uit het plastic en de hoes geknipt is als herinnering aan slechtere tijden. De imbeciel die dat destijds verzonnen heeft zouden ze moeten ophangen. Ik ben toch blij dat ze dat bij aanbiedingen niet meer doen.

De eerste blikvanger was de toch wel aparte hoes. Nadere inspectie gaf de kreet "produced by Roy Thomas Baker". Aangezien dat de producer was van Queen in de jaren 70 kon dit best wel eens goed worden. Nou, dat is het dus niet.

Het frusterende is dat er stukjes tussen zitten die naar meer doen verlangen, maar dat zijn veelal geleende riffs of sounds van betere bands. Ook Roy Thomas Baker is het vak compleet verleerd (of was een veredelde executive producer in zijn Queentijd) want het album klinkt vrij mat, wat een album als dit absoluut geen goed doet. Het hoort een album te zijn dat als basis (hard)rock heeft met allerlei uitstapjes naar andere gebieden, maar het klinkt allemaal zo klungelig. De artiesten beheersen hun instrumenten wel maar de eigen arrangementen van de band hebben niet de klasse van de groten (en minder groten) van de rock/popmuziek. De zanger heeft een beetje vlakke stem en dat nodigt ook niet echt uit tot verdere inspectie.

Al met al eentje uit de afdeling "faliekant mislukt experiment".

Ik heb deze ook ooit eens blindelings gekocht voor 5 gulden. In het CD-doosje is een gaatje geboord aan de achterkant.

Misschien 1 keer gedraaid en dan gisteren weer eens.
Eenmalig gebeuren deze groep.
Weet nog niet goed wat ik er mee moet. Het is inderdaad een beetje progressieve hardrock, maar met een niet bijzondere zanger en het is niet gebeurd dat ik mijn oren spitste.
Zal het nog een paar kansen geven.

De fraaie hoes en de lage prijs, zo kwam deze cd mee naar huis. Had iets verwacht in de trant van Last Crack, en er zijn connecties met de band Naked Sun. King of Kings klinkt heel anders, maar net als Last Crack, Naked Sun en Loud viel de band tussen wal en schip. Deze cd is bezwerend en intrigerend, Mantra is een goed voorbeeld. Veel gedraaid anno begin jaren 90. Zanger Desmond Horn is inmiddels niet meer onder ons.

Nu ik Nothing's sacred van Jane's Addiction in de kast heb, snap ik beter waar bands als Last Crack en King of Kings de mosterd vandaan haalden.