Bob Marley & The Wailers - African Herbsman (1973)

Klassieke opnames van Bob Marley zijn dit. De originele opnames, niet deze die later opnieuw voor Chris Blackwell's label werden heropgenomen.
Marley was een kei van een songwriter, een man met een duidelijke visie ook.
Prima plaat, ongepolijst, een ruwe diamant is dit!
4.5 sterren ****1/2

Eigenlijk alleen maar klassiekers op dit album. Het rauwe, vroege geluid van The Upsetters samen met de Wailers maakt dit zo geweldig. Je ziet het voor je, hoe ze met zijn allen in een klein studiootje zitten, voetbal kleren nog aan, dikke spliff erbij en lekker jammen. Eigenlijk zou de hoes niet alleen het hoofd van Bob MArley moeten afbeelden, als wel die van Bunny Wailer, Peter Tosh en Lee Perry, want zonder die drie grootheden zou Bob het niet zo ver hebben geschopt, denk ik.

Een feest der herkenning was deze cd voor mij toen ik hem voor het eerst hoorde. Alle bekende Marley songs uit zijn begin periode staan er op. Heerlijk album.
En inderdaad verdient producer Lee Perry ook een eervolle vermelding.
Een dikke vette 9 (4,5*) voor dit album

Perry Rules Big Time.

Gekocht voor een prikkie, kende het niet en achteraf is dat niet vreemd. Bob Marley and the Wailers voordat het grote Island label met ze ging samenwerken.
Dit is een compilatie vam muziek uit 1971-1973 geproduceerd door Lee Perry. Een gedeelte van deze nummers stond eerder op Soul Revolution II , verder aangevuld met een aantal singles. Allemaal muziek die al heel populair was in Jamaica en ook enkel daar was uitgegeven.
Het lijkt een wat 'uitgeklede' muziek van Bob Marley, maar daarmee doe ik zowel de muziek als Lee Perry absoluut geen recht. Want alles zit erg goed in elkaar, enkel de later wat meer rock gerichte kant ontbreekt. Dit is puur, nog dicht bij de oorsprong. Hetzelfde bij Amadou & Mariam, als je daar de eerste platen hoort met enkel één gitaar als begeleiding, kaal maar o zo mooi.
Hier zit Bob Marley nog lekker dicht tegen de echte Jamaicaanse reggae, zonder de wat meer aangepaste versie, die ergens toch wat commerciëler is. Hoewel ik daar ook graag naar mag luisteren.
Wat me bij deze plaat opvalt is dat het enerzijds wat kaler lijkt, maar er toch veel meer gebeurt dan verwacht. Ergens verfijnder en niet die zware bas die alles overheerst.
Een aantal nummers is later opnieuw opgenomen en zijn te vinden op de Island platen.
Maar wil je weten waar Bob Marley met de Wailers vandaan komen, luister deze dan. Veel nummers zijn trouwens ook geschreven door Lee Perry, bewijst wel hoe belangrijk hij is geweest voor deze plaat, maar ook voor de carriere van Bob Marley.