The Sins of Thy Beloved - Perpetual Desolation (2000)

Band, die een beetje uit hetzelfde vaatje tapt als de vroege Sirenia en Tristania, ook afkomstig uit het hoge noorden. Dus gothic, atmosferisch en vrij donker, met vrouwelijk zang afgewisseld met grunts. De band heeft ook altijd in de schaduw gestaan van de 2 eerder genoemde bands, en zover ik weet, is de band opgehouden te bestaan.

Toen ik via Within temptation een wat andere richting insloeg qua muziek kwam ik ook hier uit, sins of thy beloved. Bestaan inderdaad niet meer, maar hebben 2 heerlijke albums achtergelaten.
Deze 2e zit productioneel gezien een stuk beter in elkaar en biedt een aantal heerlijke songs.....af en toe lekker vreemd en onvoorspelbaar. De grunts vind ik heerlijk en vooral het vioolwerk is buitenaards mooi en geeft de muziek net dat aparte extra mooie laagje..........idd, zoals bij Sirenia (maar dit was er eerder).......het is natuurlijk ook dezelfde violist.

Goed uitgevoerde gothic metal, die redelijk makkelijk in het gehoor ligt. Een groot pluspunt vind ik de vioolpartijen. Het maakt de nummers een stuk spannender.
Aan aantal nummers is erg goed (Pandemonium, The Mourningful Euphony), de Metallicacover The Thing That Should Not Be daarentegen had van mij niet zonodig gehoeven. Ik sla dat nummer dan meestal ook over. Sommige nummers zijn me net iets te lang om de gehele lengte te kunnen boeien, en hoewel er maar een paar nummers zijn die me echt weten te grijpen (veel nummers hebben echter wel ergens een interessante melodielijn), is dit al met al toch een heel degelijk album.

3.5*

De band is weer bij elkaar als het goed is, dus wellicht in de toekomst een nieuwe cd......hopelijk.