Blackie and The Rodeo Kings - Let's Frolic (2006)

Veel 'supergroepen' houden het niet zo lang vol. Vaak één succesvolle plaat, een tour en als de volgende plaat dan weinig doet valt de 'supergroep' snel uit elkaar. Voorbeelden te over.

Vanuit dat perspectief bekeken is het des te opmerkelijker dat de Canadese 'Blackie and The Rodeo Kings' (die ook enige bekendheid genieten als BARK), ooit ontstaan als eerbetoon aan de veel te vroeg gestorven landgenoot Willie P. Bennett, de wereld intussen al heel wat jaren verblijden met hun roots muziek. Want naast hun rol in deze band, die inmiddels al heel wat albums op haar palmares heeft, hebben bandleden Tom Wilson, Colin Linden en Stephen Fearing genoeg andere bezigheden om hun dagen tot over de rand te vullen.
Maar waarschijnlijk vinden ze het samenspelen zo leuk, dat ze er niet aandenken om de groep op te doeken. En dat is voor de fans van avontuurlijke roots muziek maar wat fijn.

Let's frolic is het 4e album van de groep en laat je niet om de tuin leiden door de hoes. Want daardoor zou je een bepaalde punk/alto country kunnen verwachten, één groot feest. Maar dat is het zeker niet. Want naast de herinnering aan Willie P. Bennet wil de groep er ook voor zorgen dat de Ontario Music behouden blijft , dat is een mengeling van Canadese country-rock- en bluesgeluid tegelijkertijd, origineel en helder als een maanstraal aan Lake Ontario.

Voor dit album toog de groep naar de legendarische Bearsville Studio , daar ontmoeten ze Richard Bell (keyboards), John Dymond (bas) en Cary Craig (drums) om nieuwe composities op te nemen. Dat zorgde voor een bepaalde magie en inspiratie en uiteindelijk worden er 29 titels uitgebracht; 29 kleine juweeltjes in hun individuele doosjes. Er komen er 14 op dit album en de rest op de opvolger van dit album 'Let's frolic again'. Of het klopt weet ik niet, maar het gerucht gaat dat de nummers die overdag zijn opgenomen op 'Let's frolic' zijn gekomen en de avondsessies, die wat losser waren mede door wat genuttigde alcohol op het vervolg, dat daardoor ook losser is.

IK moet het met de 'dag cd' doen en dat is ook helemaal niet erg. De muziek is rijk en gevarieerd, blues, country, folk, rock maar ook wat psychedelisch en west coast sound, van alles hoor je terug. En dat maakte het leuk, vooral ook omdat er prima gemusiceerd wordt en de drie leden over prima zangstemmen beschikken.
'House of soul' is geschreven door Daniel Lanois , een prachtig nummer.

Ik kende de groep nog niet, maar ben benieuwd naar de andere platen. Ik ben nog lang niet uitgeluisterd !