Tylor & the Train Robbers - Non-Typical Find (2021)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Country
Uitgebracht in eigen beheer
-
Equation of Life (5:17)
-
This Town (4:28)
-
Worth the While (4:28)
-
Jenny Lynn (3:53)
-
Non-Typical Find (6:10)
-
Lemonade (4:54)
-
Something Better (4:09)
-
Staring Down the North (4:49)
-
These Eyes (4:18)
-
Back the Other Way (5:33)
-
Silver Line (4:12)
0
geplaatst: 27 juli 2021, 09:59 uur
Nu dankzij crowdfunding inspanningen het derde album uit is wordt het tijd dat er een beetje aandacht wordt besteed aan deze band.
Tylor & The Train Robbers uit Idaho is een familieband met Tylor Ketchum op gitaar en zang, zijn broer Jason op bas en andere broer Tommy is de drummer. Johnny "Shoes" Pisano is ook gitarist. Hij is de schoonvader van Tylor. Hun stijl is duidelijk mainstream americana/ alt-country. Een beetje zoals The Flatlanders.
De teksten van Tylor Ketchum zijn sterk en de band creëert schijnbaar moeiteloze melodieën die een goede mix zijn van rock en traditionele country. Bovendien zijn de harmonieën top. Het is duidelijk dat deze familieleden veel tijd met elkaar hebben gespeeld en gezongen.
Toch zit ik nooit op het puntje van mijn stoel. Daar is het niet spannend of verrassend genoeg voor. Vergeleken met de vorige albums met hele sterke nummers als 'Good at Bad News', 'Gravel'' en 'The Ballad Of Black Jack Ketchum' vind ik dit album eigenlijk iets minder. 'Staring Down the North' is m.i. het beste nummer van dit album.
Tylor & The Train Robbers uit Idaho is een familieband met Tylor Ketchum op gitaar en zang, zijn broer Jason op bas en andere broer Tommy is de drummer. Johnny "Shoes" Pisano is ook gitarist. Hij is de schoonvader van Tylor. Hun stijl is duidelijk mainstream americana/ alt-country. Een beetje zoals The Flatlanders.
De teksten van Tylor Ketchum zijn sterk en de band creëert schijnbaar moeiteloze melodieën die een goede mix zijn van rock en traditionele country. Bovendien zijn de harmonieën top. Het is duidelijk dat deze familieleden veel tijd met elkaar hebben gespeeld en gezongen.
Toch zit ik nooit op het puntje van mijn stoel. Daar is het niet spannend of verrassend genoeg voor. Vergeleken met de vorige albums met hele sterke nummers als 'Good at Bad News', 'Gravel'' en 'The Ballad Of Black Jack Ketchum' vind ik dit album eigenlijk iets minder. 'Staring Down the North' is m.i. het beste nummer van dit album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.