Nick Drake - Family Tree (2007)

Ik ben deze aan het pindakazen voor het moment. De zus van Nick Drake zou hierop te horen zijn, ik ben benieuwd...

All My Trials is een duet samen met zijn zus, Gabrielle Drake. Op Poor Mum en Try to Remember wordt hij door zijn moeder begeleid op piano.

Is dit onlangs ontdekt en niet eerder uitgegeven materiaal? Kan iemand wat meer vertellen over deze plaat?

Waarom wordt dit album niet geclasseerd als zijnde een regulier album?

omdat het een verzameling demo's is

Precies, gewoon een verzamelaar dus.
Maar naTime of No Reply en Made to Love Magic is dit dus de derde compilatie die meerwaarde heeft t.o.v. de drie studioalbums?

Dit zijn gewoon demo's die al eerder verschenen zijn op o.a. de bootleg Tantworth-in-Arden, waarvan het geluid wat opgepoetst is. Maar voor de echte fan toch wel de moeite waard omdat er ook nog wat nieuwe dingen opstaan.

Degene die je noemt is een bootleg.

Ja dat zeg ik toch of mis ik iets?

Nee dat niet maar ik bedoel dus officiële releases.
En ik meen dat dit de derde compilatie van toegevoegde waarde is.

Maar ik bedoel dus dat deze nummers niet nieuw zijn maar al eens op die genoemde bootleg hebben gestaan. Alleen zijn deze nummers opgepoetst en nu dus officiëel uitgebracht.

Oke, bedankt voor de info.

Dit is inderdaad de opgepoetste versie van Tantworth-in-Arden. Ik vind dit een heerlijke plaat geworden, een echte aanvulling op zijn 3 reguliere meesterwerkjes. Niet even snel inmekaar geflanst, maar zichtbaar met liefde voor de muziek samengesteld. Mooi artwork ook. In mijn ogen verplichte kost voor de ware Nick Drake fan.

5*

De moeder en zus van Nick (Molly en Gabrielle) hadden ook talent,mooie plaat met ook een mooi c.d boekje.

Ik begrijp deze uitdrukking niet echt. Klinkt me héél Hollands, maar ik bàk er niet echt iets van. Leg het me aub uit, dat pindakazen als werkwoord dan ???

Is dit regulier werk van Drake ? Ik dacht dat hij bij leven slechts drie platen had gemaakt ?
Of zijn dit outtakes en leftovers die om reden van geldgewin toch worden gereleased na zoveel jaar ???

Kom op, Patrick, een beetje meer fantasie.

Opheldering (Het bericht van tovenaar)

Als je een paar berichtjes hogerop kijkt, heb je antwoord op je vraag.

net nummer 325 van de 1000 genummerde vinyl exemplaren bemachtigd.

ik heb er trouwens ook nog een nummer opstaan dat niet op de cd staat... 'betty and dupree'

Ik had vooraf zo mn twijfels of deze release echt de moeite waard zou zijn (de Tanworth in Arden bootlegs had ik nooit gehoord), maar die twijfels zijn na een paar maanden luisteren volledig weggenomen. Niet alles is dan even goed (een paar van die bluescoves lijken toch wel erg op elkaar) maar er staan wonderschone dingen op. De Nick Drake originals die nooit op zijn studioalbums zijn verschenen, 'They're Leaving Me Behind', 'Blossom', 'Bird Flew By', 'Rain', 'Come Into The Garden' en 'Strange Meeting 2' zijn allemaal erg mooi ondanks de relatief slechte geluidskwaliteit. Maar ook 'All My Trials', 'Winter Is Done', 'Milk & Honey', 'Tomorrow Is A Long Time', 'Day Is Done' en 'Way To Blue' zijn zeer de moeite waard.

Hoe goed ik de reguliere albums van Nick Drake ook vind, dit vind ik totaal overbodig. Daarnaast doet het afbreuk aan de geweldige andere cd's. 2,5*

Kwaliteit is niet overal even geweldig, maar ik heb wel wat parels ontdekt zoals, Winter Is Done en Black Mountain Blues. Maar helaas niet overal even boeiend.

Ik heb dit album uitzonderlijk vaak gedraaid de afgelopen paar dagen. Overbodig? Totaal niet. Niet alleen als liefhebber van zijn muziek, maar ook gezien mijn interesse in hem als mens is dit buitengewoon boeiend om te horen. Soms hoor je hem praten en soms zelfs lachen. Dat doet mij om de één of andere manier goed. Ik vind dat fijn. Niks overbodig, dit is een wandeling in de belevingswereld van Nick Drake. Schitterend werk dit.

Ook muzikaal op momenten adembenemd mooi. They're Leaving Me Behind, Winter is Gone, Blossom, Come Into the Garden doen totaal niet onder voor de reguliere albums. Daarnaast heb je ook Drake's uitvoeringen van de nummers van Bert Jansch en Jackson C. Frank die een ingetogenheid bezitten die mij in vervoering brengt. En al helemaal prachtig zijn de bluesnummers Black Mountain Blues en If You Leave Me. Dat weet hij als folkzanger toch behoorlijk overtuigend over te brengen. Het is simpelweg zo fijn om hem dit allemaal te horen zingen. En de krakerige geluidskwaliteit heeft iets ontzettend charismatisch in zich. Genaakbaar, menselijk..

Misschien is het wel omdat ik in Nick Drake's muziek mijzelf zie, maar wat het ook is, Family Tree is allesbehalve overbodig.

Daar ga ik ook niet mee akkoord; soms heb ik echt zin in de muziek van Nick Drake, maar heb ik de studio-albums + Time of No Reply al zodanig vaak beluisterd dat ik weer nood heb aan iets anders en dan is Family Tree zeker een welkome afwisseling. Leuk om ook moeder en zuster hierop te horen; All My Trials is een mooi duet. Way to Blue op piano is ook zeker even mooi als de versie van Five Leaves Left. Ondanks de mindere geluidskwaliteit leg ik deze af en toe wel op; het meeste is niet Nick Drake's eigen materiaal, maar het talent dat hij zou tentoonstellen op de studio-albums is hier al duidelijk hoorbaar en ik ben blij dat ik hem heb.

Indrukkend wekkend intiem en gepast, ook de woorden van Nick Drake's zus in het tekstboekje.

Eigenaardig: Harvest Breed, Parasite, Things Behind The sun, River Man, en One of These Things First zijn de enige nummers van hem die me nooit vervelen. De rest van zijn repertoir doet me totaal niets.
Als ik iemand zou moeten noemen die er heden ten dage spreekwoordelijk naast gelegen heeft dan zou ik zeggen "elliott Smith" met albums als "XO" en "Either/OR".
Het nummer "River Man" is uitzonderlijk mooi gecovered door Katell Keineg, een Ierse Folkzangeres - alleen een live versie op mp3 is voorhanden jammer genoeg.

Vier covers en/of traditionals die Jackson C. Frank ook heeft opgenomen en uitgebracht - dit kan geen toeval zijn, de gelijkenissen zijn te groot. Erg mooi om te zien dat één van m'n favoriete zangers toch sterk beïnvloed is door een andere favoriete zanger van me.

Misschien niet altijd een even hoge kwaliteit maar iedere fan zou dit toch moeten hebben (en er staan toch enkele parels op hoor!!!)

Kan iemand mij vertellen in welke periode Nick Drake die vier covers heeft opgenomen?

Ik heb dit nagezocht op het forum van www.nickdrake.com en (als ik het goed heb begrepen) staan deze nummers (samen met andere nummers, w.o. Tomorrow Is A Long Time) op de zogenaamde AIX tape (France april /may 67). Dus waarschijnlijk opgenomen in Frankrijk in april/mei 1967.
Zou dat kunnen kloppen? Er wordt verwezen naar een artikel van Record Collector van december 2012.

Dat zou heel goed kunnen kloppen. Het album van Frank verscheen in 1965.