Jeroen Woe - Weg Was (2021)

Deze plaat heeft een sterk begin, met twee herkenbare en met de nodige zelfspot geschreven nummers. De licht cynische manier van zingen en het beeldende vertellen komt hier heel goed uit de verf.

Het nadeel van de plaat als geheel is dat het te traag is, nergens een keer een versnelling of een leuk riedeltje. Dat betekent dat je halverwege toch de aandacht verliest - al is Kalf wel een hoogtepuntje.

38 minuten veel van hetzelfde: niet al te diepzinnige overpeinzingen met wat kleinkunst-muzak er onder. Echt liedjes kan je het niet noemen, maar voor cabaret is het ook te dun. Vooral veel clichés met technisch vernuftige rijm om de rijm uit een gevoelige bui van Jeroen Woe. Het zal de truttigheid van de tijdgeest zijn, maar van mij mag het wel wat steviger.