Zo vreemd kan het leven lopen. Op het ene moment zit je nog boven de boeken jezelf te verdiepen in de luchtvaartwetenschap, het volgende moment laat je de luisteraar heerlijk wegvliegen in een zelf opgebouwde spiegelwereld. De onvrede over de werkmogelijkheden die zijn opleiding hem bieden weven zich als een rode draad door Tiny Circles heen. De idealist tekent er niet voor om zijn kennis te laten gebruiken in de wapenindustrie. Michael Voller voltooit zijn studie en besluit om zijn ruimtelijke inzicht om te zetten in zweverige postpunk, waar shoegazer straaljagers en dreampop heteluchtballonnen elkander kruizen.
De songs vervormen zich als kleine cirkels. Geworpen stenen die als steeds groter wordende kringen in het bewegingloze water voor de nodige opschudding zorgen. Bijtende druppels die als zure regen het verleden markeren. Kleine strategische schakelpatronen die uiteindelijk als een thematische ketting aan elkander verbonden zijn.
Ondanks de sterke teksten van vocalist Michael Voller is het vooral de groepseenheid die erg tot de verbeelding spreekt. Het positivisme in de uitbundige samenspel van de sprankelende echo’s die gitarist Dillon Marchus laat sturen door de sfeervolle achtergrondgeluiden welke backing vocalist Sylvia Jennings en Sean Levine uit de keyboard laat ontglippen. Gevolgd door het negativisme in de levenloze doomy baspartijen van Donny Hoover die gereanimeerd worden door de holle drums van Lars Oslund.
Door het veelvoudig gebruik van semi- akoestisch afgestemde gitaren graaft het uit Minneapolis afkomstige Jeweler dieper verfrissend in het muzikale vraag en aanbod spel. Tiny Circles is een duizelingwekkende licht psychedelische plaat, waar de liefde voor new wave romantiek in single Don’t Cry for Me samensmelt met de complexe symfonische concept theorieën in de sprookjesachtige hang naar onsterfelijkheid en ouderdomsangst van Old Souls. Donker, rondspokend en krakend, als een ziel die zich van het vervallen lichaam distantieert.
Zou in de kille jaren tachtig de grijze sneeuw op het televisiescherm nog de leegheid symboliseren, op de broeierige postpunk van A Spoonful of Poison en de futuristische singletrack Savior Complex is juist het veelkleurige testbeeld een metafoor voor de hedendaagse tijd. Een ander soort verdriet met een vergelijkbare uitwerking. Het kapitalisme is tot stilstand gedwongen. Flitsende blingbling en verslavende smartphones verliezen hun waarde in een deprimerende wereld die uiteen valt in individualisme en egocentrisme. Strijdbaar anarchisme wat verzandt in valse beloftes en verraad.
Michael Voller kijkt op eenzame hoogte neer op een allesvernietigende maatschappij, in het ruisende zelfbeklag Forgiveness onderzoekt de realistische popdichter in het titelstuk vol twijfel op verwijtende toon zijn eigen positie in dit geheel. Tiny Circles is een heerlijk dromerig postpunk debuut, zonder verbale opgekropte woede en het belerende vingertje, maar wel met dezelfde kritische boodschap.
Jeweler - Tiny Circles | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com