Josienne Clarke - A Small Unknowable Thing (2021)

Rond 2009 startte Josienne samen met Ben Walker het folkduo Mondesir. Naast traditionals speelden ze onder andere covers van Fairport Convention en Gillian Welch, maar ook al ingetogen, eigen composities. Ze brachten onder de naam Mondesir een ep uit, It Would Not Be a Rose, nu een waar collector’s item. Een grotere bekendheid kreeg het duo een jaar later onder eigen naam en bracht een behoorlijk aantal goed ontvangen EP’s en albums uit. Met daarop veelal een combinatie van traditionals en eigen werk. Op latere albums mondde dat regelmatig uit in weelderig gearrangeerde composities. Om diverse redenen scheidden Josienne’s en Ben’s wegen en gingen beiden op succesvolle wijze solo. 2018 was het jaar van knopen doorhakken, ze verbrak de relatie met haar toenmalige vriend en verhuisde van Londen naar het eiland Bute. De liedjes op haar solodebuut In All Weather gaan vooral over die verbroken relatie. Over het verhuizen naar Schotland schreef ze het fraaie Leaving London. Hierin twijfelt ze al of ze ooit nog terug zal keren naar Londen. De afgelopen paar jaar heeft Josienne volledig haar draai gevonden op het eiland Bute. Getrouwd intussen met de Schotse singer-songwriter, fotograaf, videomaker en consultant (telecommunicatie technologie specialist) Alec Bowman_Clarke. Overigens heb ik altijd gedacht dat Josienne volledig Engels was, maar de familie van haar moeder Alison blijkt van de Schotse eilanden Bute en Arran te komen. Haar moeder ontwierp en maakte de op de hoes afgebeelde vlinders. Op haar nieuwe album A Small Unknowable Thing is een nog iets belangrijkere rol weggelegd voor de (overstuurde) elektrische gitaar, bespeeld door Josienne zelf. De reeds vrijgegeven single Sit Out is duidelijk op rock geënt, dat geldt ook voor het korte Like This. Deze keer haalde ze niet alleen inspiratie bij folkartiesten als Sandy Denny en Adrianne Lenker, maar ook bij IDLES’ Colossus, Radiohead’s Airbag tot aan The Beastie Boys’ Remote Control (drumbeat in Sit out). Uiteraard ontbreken ingetogen songs als opener Super Organizer en het fraaie, dromerige If It’s Not niet. Tekstueel heb ik het idee dat hier en daar nog wat onverwerkt verdriet in de teksten schuilt. Waarschijnlijk zijn sommige songs al wat langer geleden geschreven. Het pleit voor Josienne dat ze voor een wat avontuurlijker geluid heeft gekozen, hetgeen mij buitengewoon goed bevalt. Dat ze zich niet alleen tot folkmuziek beperkt bewees ze natuurlijk al met PicaPica. A Small Unknowable Thing is een uitstekend vervolg op haar solodebuut. Zeer benieuwd hoe haar muzikale ontwikkeling verder zal gaan verlopen.

Aangepaste recensie :

Rond 2004 startte Josienne onder de naam Mondesir. Naast traditionals speelde ze onder andere covers van Fairport Convention en Gillian Welch, maar ook al ingetogen, eigen composities. Ze bracht onder de naam Mondesir twee ep's uit, The Tangled Tree & It Would Not Be a Rose, nu ware collector’s items. Een grotere bekendheid kreeg ze samen met Ben Walker. Ze brachten een behoorlijk aantal goed ontvangen EP’s en albums uit. Met daarop veelal een combinatie van traditionals en eigen werk. Op latere albums mondde dat regelmatig uit in weelderig gearrangeerde composities. 2018 was het jaar van knopen doorhakken. Josienne ging solo en verbrak ze de relatie met haar toenmalige vriend en verhuisde van Londen naar het eiland Bute. De liedjes op haar solodebuut In All Weather gaan onder andere over die verbroken relatie. Over het verhuizen naar Schotland schreef ze het fraaie Leaving London. Hierin twijfelt ze al of ze ooit nog terug zal keren naar Londen. De afgelopen paar jaar heeft Josienne volledig haar draai gevonden op het eiland Bute. Getrouwd intussen met de van oorsprong Engelse singer-songwriter, fotograaf, videomaker en consultant (telecommunicatie technologie specialist) Alec Bowman_Clarke. Overigens heb ik altijd gedacht dat Josienne volledig Engels was, maar de familie van haar moeder Alison blijkt van de Schotse eilanden Bute en Arran te komen. Haar moeder ontwierp en maakte de op de hoes afgebeelde vlinders. Op haar nieuwe album A Small Unknowable Thing is een nog iets belangrijkere rol weggelegd voor de (overstuurde) elektrische gitaar, bespeeld door Josienne zelf. De reeds vrijgegeven single Sit Out is duidelijk op rock geënt, dat geldt ook voor het korte Like This. Deze keer haalde ze niet alleen inspiratie bij folkartiesten als Sandy Denny en Adrianne Lenker, maar ook bij IDLES’ Colossus, Radiohead’s Airbag tot aan The Beastie Boys’ Remote Control (drumbeat in Sit out). Uiteraard ontbreken ingetogen songs als opener Super Organizer en het fraaie, dromerige If It’s Not niet. Tekstueel heb ik het idee dat hier en daar nog wat onverwerkt verdriet in de teksten schuilt. Waarschijnlijk zijn sommige songs al wat langer geleden geschreven. Het pleit voor Josienne dat ze voor een wat avontuurlijker geluid heeft gekozen, hetgeen mij buitengewoon goed bevalt. Dat ze zich niet alleen tot folkmuziek beperkt bewees ze natuurlijk al met PicaPica. A Small Unknowable Thing is een uitstekend vervolg op haar solodebuut. Zeer benieuwd hoe haar muzikale ontwikkeling verder zal gaan verlopen.

Ben benieuwd. Ik vond Overnight met Ben Walker tot nu toe haar beste album. Deze dame zingt Folkschoon en moeiteloos zingt ze de songs van Nick Drake, John Dowland en Gillian Welch alsof ze die zelf geschreven heeft.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Josienne Clarke - A Small Unknowable Thing - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Josienne Clarke - A Small Unknowable Thing
De Britse muzikante Josienne Clarke neemt nog wat meer afstand van de traditionele Britse folk op een album dat in muzikaal opzicht fascineert en in vocaal opzicht uitbundig het oor streelt

Wat maakte Josienne Clark twee jaar geleden indruk met het prachtige In All Weather, waarop de Britse folkie de traditionele Britse folk op fascinerende wijze nieuw leven in blies. Dat doet ze nog wat nadrukkelijker op het wonderschone A Small Unknowable Thing, dat de folk uit het verleden verrijkt met stevig aangezette gitaarlijnen en andere bijzondere accenten. De songs steken knap in elkaar, de instrumentatie is van een fascinerende schoonheid en Josienne Clarke is ook nog eens een uitstekend zangeres, die haar songs vol emotie en bezwering vertolkt. Het levert na het prachtalbum van Katherine Priddy nog een album op dat laat horen dat er leven is na de traditionele Britse folk.

De Britse singer-songwriter Josienne Clarke bewoog zich lange tijd in de wat traditionelere Britse folk scene. Ze maakte een aantal uitstekende albums met de Britse folkmuzikant Ben Walker, maar het zijn albums die mij niet volledig wisten te overtuigen, wat alles te maken heeft met mijn voorkeur voor wat moderner klinkende Britse folk.

Na een aantal albums begon het strakke keurslijf van de traditionele Britse folk ook voor Josienne Clarke te veel te klemmen en besloot ze de schepen achter zich te verbranden. Ze begon een nieuw leven in Schotland, trad toe tot de indiefolk band PicaPica en sloeg ook als solomuzikant nieuwe wegen in op het werkelijk prachtige In All Weather, dat zeker achteraf gezien moet worden gerekend tot de memorabele albums van 2019.

Deze week keert de Britse muzikante terug met A Small Unknowable Thing en trekt ze de lijn van het fraaie In All Weather verder door. Met haar nieuwe album neemt Josienne Clarke nog wat meer afstand van de traditionele Britse folk die ze in haar jongere jaren maakte. Je hoort het direct in de openingstrack van A Small Unknowable Thing, dat de aandacht trekt met net wat steviger aangezet elektrisch gitaarwerk en een fantastisch spelende drummer, die op fraaie wijze jazz en rock aan elkaar smeedt.

Josienne Clarke tekent op haar nieuwe album zelf voor de productie en bespeelt bovendien de gitaren, het harmonium en de saxofoon. De overige muzikanten die zijn te horen op het album dragen bas, drums, keyboards en harp bij aan het bijzondere geluid op A Small Unknowable Thing.

De Britse muzikante borduurt op haar nieuwe album voort op het terecht zo geprezen In All Weather, maar zet ook grote stappen. Een aantal tracks schuift op richting rock en alle tracks op het album zijn een stuk avontuurlijker dan de muziek die Josienne Clarke in haar jongere jaren maakte. Het betekent overigens niet dat ze folk volledig heeft afgezworen, want traditionele Britse folk vormt nog steeds de basis van veel songs op het album.

Net als Katherine Priddy eerder dit jaar, is Josienne Clarke er echter in geslaagd om de traditionele Britse folk flink te moderniseren. In muzikaal opzicht is het smullen, want de klanken op A Small Unknowable Thing zijn niet alleen subtiel en sfeervol, maar staan ook garant voor mooie spanningsbogen. Het is een behoorlijk ingetogen geluid, waarin gitaarlijnen de basis vormen, het uitstekende drumwerk de ruimte opzoekt en de andere instrumenten steeds weer garant staan voor prachtige accenten.

Het klinkt een stuk voller dan de traditionele Britse folk die Josienne Clarke in het verleden maakte, maar in de instrumentatie wordt nog altijd veel ruimte gereserveerd voor de stem van de Britse muzikante. Het is een prachtige stem, die de helderheid van de grote Britse folkzangeressen combineert met wat expressievere zang, die de songs op het album van een bijzondere lading voorziet.

Ik heb In All Weather inmiddels een jaar of twee hoog zitten, maar ik vind A Small Unknowable Thing door de stappen die worden gezet nog net wat indrukwekkender. Josienne Clark slaagt er op haar nieuwe album in om de Britse folk uit haar verleden naar een hoger plan te tillen en dat levert een wonderschoon en buitengewoon fascinerend album op. Erwin Zijleman

Wel eens een album van deze dame beluisterd , maar daar kon ik weinig mee, alhoewel ik de schoonheid onderschrijf. Deze ga ik proberen; benieuwd wat alle muzikale veranderingen doen met de sfeer en muziek.

Zeer degelijk vooral, de liedjes van Josienne Clarke. Ze weet uit (traditionele) Britse folkmuziek het nodige materiaal en inspiratie te putten, en heeft dat samen met een aantal goeie muzikanten gestalte gegeven. De songs blijven me echter niet bij qua gevoel en sfeer, wat ik bijvoorbeeld bij Katherine Priddy - om maar een naam te noemen die hierboven ook wordt aangehaald - wel heb. Dat zal een kwestie van smaak zijn, vermoed ik. Tiny Bit of Life is wel een juweeltje.

3 sterren

De voorganger “In All Weather” heb ik meer dan een jaar vrijwel onafgebroken gedraaid. Sfeervolle muziek, sober maar smaakvol ondersteund door –voornamelijk- akoestische instrumenten. “A Small Unknowable Thing ” is echter uit ander hout gesneden. Knallende drums en overstuurde elektrische gitaren slaan menig breekbaar liedje aan gruzelementen en hoezeer ik ook mijn best heb gedaan, ik kon er niet aan wennen.

Gelukkig is Josienne Clarke erg productief, vlak na deze cd bracht ze een EP met 5 songs uit (“I Promised You Light”) en die sprak mij wel erg aan. Dus: een handvol songs van “A Small Unknowable Thing ” weggehaald, vijf nieuwe songs erin en vervolgens met het onvolprezen freeware-programmaatje Spleeter enkele songs opnieuw gemixt. De drums wat minder prominent, een te opdringerige gitaar wat naar de achtergrond. Daarna goed nagedacht over een nieuwe volgorde van de songs en voilá: nu heb ik een album dat helemaal tegemoet komt aan mijn smaak. Een heerlijke selectie die ik graag beluister. Kijk, dat vind je dan weer niet op Spotify!