Bnny - Everything (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bnny - Everything - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bnny - Everything
Bnny stort op Everything niet alleen een enorme hoeveelheid melancholie over je uit, maar betovert, benevelt en bezweert ook met een bak vol mooie invloeden en de nodige pracht

Jess Viscius ging na de trieste dood van haar partner door diepe dalen, die allemaal samen komen op het debuut van haar band Bnny. Everything is een aardedonker album, maar het is op hetzelfde moment een zwoel en verleidelijk album. Invloeden variëren van The Velvet Underground tot Cowboy Junkies en van Serge Gainsbourg tot Mazzy Star, maar Bnny slaagt er ook in om een eigen geluid te creëren. Het is een geluid dat aangenaam voort kan kabbelen, maar het is ook een intens geluid dat zich steeds genadelozer opdringt. De instrumentatie is sober maar zeer trefzeker en hetzelfde kan gezegd worden van de zang. Het levert een intiem album op dat nog lang doorgroeit.

Bnny (voorheen Bunny) is de band rond de uit Chicago, Illinois, afkomstige muzikante Jess Viscius en debuteert deze week met het fraaie Everything. De sfeer op het album wordt bepaald door de dood van de partner van Jess Viscius in 2017. Muzikant Trey Gruber overleed aan het eind van dat jaar aan een overdosis, waarmee een veelbelovende carrière als muzikant in de knop werd geknakt. Het heeft flink wat impact gehad op Jess Viscius, die met Bnny een buitengewoon melancholisch album heeft afgeleverd met liefde en verlies als centrale thema’s.

Everything maakt zeker geen geheim van de belangrijkste inspiratiebronnen. Met name het werk van The Velvet Underground heeft diepe sporen nagelaten op het debuutalbum van Bnny. De instrumentatie wordt gedomineerd door gitaren en is vaak vrij elementair, terwijl Jess Viscius hier en daar een vleugje Nico laat horen, maar gelukkig wel een stuk aangenamer zingt.

Zeker wanneer de zang wat zwoeler is, hoor ik in de verte iets van Mazzy Star, maar het blijft bij wat vluchtige associaties. Hetzelfde geldt voor de vergelijking met het werk van Cowboy Junkies, die je af en toe hoort in de zachte vocalen en het mooie gitaarwerk, maar ook de vergelijking met de Canadese band gaat maar in een aantal gevallen op. Hier en daar hoor ik ook nog wel wat van de indierock zoals die in de jaren 90 werd gemaakt door bands met een vrouwelijk boegbeeld, van de doorleefde ballads van Lee Hazlewood en Nancy Sinatra (zonder de zang van Lee) of van de weergaloze bijdrage die Lera Lynn leverde aan de soundtrack van de tv-serie True Detective, maar buiten The Velvet Underground blijft al het vergelijkingsmateriaal wat aan de oppervlakte drijven.

Het zorgt er voor dat Bnny voldoende anders klinkt om het debuutalbum van de band op te pikken deze week en wat ben ik blij dat ik dit heb gedaan. Het debuutalbum van de band uit Chicago is immers ook een album dat zich steeds nadrukkelijker opdringt. Dat ligt deels aan het melancholische karakter van het album en de fraaie echo’s uit het verleden, maar Bnny slaagt er ook in om een bijzondere sfeer te creëren.

Die sfeer komt voor een belangrijk deel op het conto van zangeres Jess Viscius, die prachtig onderkoeld kan zingen, maar ook buitengewoon zwoel kan verleiden met zang waarvoor Serge Gainsbourg zonder enige twijfel direct zou zijn gevallen. De nadrukkelijk aanwezige zang wordt alleen maar versterkt door de sobere instrumentatie, waarin fraaie gitaarlijnen en subtiele keyboards worden gecombineerd met een strak spelende ritmesectie. Het wordt allemaal fraai gevangen door producer Jason Balla (Dehd) die ook nog een vleugje unplugged Nirvana en wat van Dum Dum Girls aan het geluid van Bnny toevoegt.

Op de achtergrond vervliegt de muziek van Bnny snel tot een aangenaam en zwoel geluid, maar de ware kracht van het album ervaar je wanneer je het zeer intieme album met volledige aandacht beluistert. Jess Viscius heeft een aantal zware jaren achter de rug, maar alles krijgt een plekje op het zeer fraaie Everything, dat deze weken moet concurreren met stapels nieuwe releases, maar dat echt de aandacht verdient. Ook bij mij kwam Everything maar net van de stapel af, maar dit album kan wat mij betreft zomaar doorgroeien tot een jaarlijstjeswaardig album. Erwin Zijleman

Ik hou het voorlopig niet vol. Op een gegeven moment ben ik wel klaar met het gezucht. Paar nummers, ja. Heel album, nee. Maar goed, nog maar een paar keer proberen zou ik zeggen.