1
geplaatst: 15 juni 2020, 15:02 uur
Rufus schreef:
Volgens mij was op het vinyl maar 1 kant met muziek.
Volgens mij was op het vinyl maar 1 kant met muziek.
Zowel deze (Torso 122) als zijn voorganger Untitled (Torso 121) was een 12"/ 45 rpm, met op de ene zijde 2 nummers en de andere 3; ipv A. en B. hadden de kanten een titel; in dit geval Explicative Side (A) en Conclusive Side B; in beide gevallen was het hoesontwerp van zanger Dick Polak.
0
geplaatst: 15 juni 2020, 22:29 uur
Vreemd hoe het geheugen je parten kan spelen.
In mijn gedachten zie ik mij nog de lp uit de hoes halen bij Kroese, maar nu ik verder
nadenk kan dat natuurlijk niet de platen werden achter de toonbank bewaard.
In mijn gedachten zie ik mij nog de lp uit de hoes halen bij Kroese, maar nu ik verder
nadenk kan dat natuurlijk niet de platen werden achter de toonbank bewaard.
1
geplaatst: 18 januari 2025, 16:29 uur
Mecano, toch één van die groepen uit de postpunk/new wave periode die ik bijzonder goed vond. Aangezien ze niet erg productief waren, bleef het bij mij bij 'Autoportrait' .
Toen ik een paar dagen geleden in een platenzaak stond (jawel, langzaam maar zeker komen ze weer terug) zag ik dit mini album staan. De prijs vast wel hoger dan in 1980, maar toch maar meegenomen voor 25 euro.
Zoveel zijn er ten slotte niet ven geperst.
Deze tweede mini plaat was dus nog voor "Autoportrait' en ook met een wat andere leden dan op 'Autoportrait'.
Maar de belangrijkste leden waren er toen al wel bij Dick Polak en Theo Bolten, Ik zag dat ook Ton Lebbink er bij zat in het begin, ik heb toen vaak getwijfeld wel of niet zijn platen te komen, toch niet gedaan toen. Stom !
Dick Polak was erg onder de indruk van het speelgoed 'meccano' wat inspiratiebron werd voor zijn schilderkunst en ook ergens mee speelde met de thema's van de muziek. Verder was hij zeer geïnteresseerd in het communisme van Rusland, maar op deze plaat is hij daar wel kritisch op, Russische arbeiders als radartjes in het grote 'meccano 5 jaren plan' van de Sovjet leiders. Het album begint net of je in een machinekamer ben, het romantisch beeld van een met meccano spelend jochie wordt keihard onder uitgehaald. Trouwens ook hier weer een prachtige hoes (schilderij van Dick Polak)
In alle nummers komt wel die specifieke Mecano naar boven, het is allemaal nog wel wat ruwer als op 'Autoportrait'. Soms misschein nog wat zoeken en associaties met Tuxedomoon , die eigenlijk ook zoekend was met een geheel eigen stijl zijn daardoor onontkomelijk.
Mecano was een inspiratiebron voor vele groepen uit die tijd (Echo& Bunnyman, U2), populair bij muziekrecensenten van o.a. VPRO en Vinyl. Ik heb de flexi disc nog van Vinyl met aan de ene kant Mecano en de andere kant Fad Gadget.
Als ik direct na het beluisteren van 'Subtitled' 'Autoportrait' aan zet is er wel een duidelijke ontwikkeling hoorbaar. Minder rock, minder punk en andere stijlen (neo klassiek, world) zijn bij Autoportrait aanwezig.
Mecano was eigenlijk de aanvoerder van ook andere postpunk bands die van zich lieten horen, Minimal Compact, Flue, Minny Pops, Nasmal, Mekanik Kommando, Clan Of Xymox, maar ook nog onbekendere zoals Tent, Div, MAM, Dutch, Blue Murder.
Maar in die zelfde tijd kwamen ook Gruppo Sportivo en the Nits opzetten.
Al met al een bijzonder interessante tijd, die ik toch redelijk bewust heb meegemaakt, maar achteraf wel eens spijt dat ik sommige groepen toen links heb laten liggen.
Maar Mecano had ik wel ontdekt, ze waren (en zijn) ook in Griekenland en Frankrijk bekend bij een bepaalde subgroep.
Toen ik een paar dagen geleden in een platenzaak stond (jawel, langzaam maar zeker komen ze weer terug) zag ik dit mini album staan. De prijs vast wel hoger dan in 1980, maar toch maar meegenomen voor 25 euro.
Zoveel zijn er ten slotte niet ven geperst.
Deze tweede mini plaat was dus nog voor "Autoportrait' en ook met een wat andere leden dan op 'Autoportrait'.
Maar de belangrijkste leden waren er toen al wel bij Dick Polak en Theo Bolten, Ik zag dat ook Ton Lebbink er bij zat in het begin, ik heb toen vaak getwijfeld wel of niet zijn platen te komen, toch niet gedaan toen. Stom !
Dick Polak was erg onder de indruk van het speelgoed 'meccano' wat inspiratiebron werd voor zijn schilderkunst en ook ergens mee speelde met de thema's van de muziek. Verder was hij zeer geïnteresseerd in het communisme van Rusland, maar op deze plaat is hij daar wel kritisch op, Russische arbeiders als radartjes in het grote 'meccano 5 jaren plan' van de Sovjet leiders. Het album begint net of je in een machinekamer ben, het romantisch beeld van een met meccano spelend jochie wordt keihard onder uitgehaald. Trouwens ook hier weer een prachtige hoes (schilderij van Dick Polak)
In alle nummers komt wel die specifieke Mecano naar boven, het is allemaal nog wel wat ruwer als op 'Autoportrait'. Soms misschein nog wat zoeken en associaties met Tuxedomoon , die eigenlijk ook zoekend was met een geheel eigen stijl zijn daardoor onontkomelijk.
Mecano was een inspiratiebron voor vele groepen uit die tijd (Echo& Bunnyman, U2), populair bij muziekrecensenten van o.a. VPRO en Vinyl. Ik heb de flexi disc nog van Vinyl met aan de ene kant Mecano en de andere kant Fad Gadget.
Als ik direct na het beluisteren van 'Subtitled' 'Autoportrait' aan zet is er wel een duidelijke ontwikkeling hoorbaar. Minder rock, minder punk en andere stijlen (neo klassiek, world) zijn bij Autoportrait aanwezig.
Mecano was eigenlijk de aanvoerder van ook andere postpunk bands die van zich lieten horen, Minimal Compact, Flue, Minny Pops, Nasmal, Mekanik Kommando, Clan Of Xymox, maar ook nog onbekendere zoals Tent, Div, MAM, Dutch, Blue Murder.
Maar in die zelfde tijd kwamen ook Gruppo Sportivo en the Nits opzetten.
Al met al een bijzonder interessante tijd, die ik toch redelijk bewust heb meegemaakt, maar achteraf wel eens spijt dat ik sommige groepen toen links heb laten liggen.
Maar Mecano had ik wel ontdekt, ze waren (en zijn) ook in Griekenland en Frankrijk bekend bij een bepaalde subgroep.
* denotes required fields.
* denotes required fields.