KISS - Off the Soundboard: Tokyo 2001 (2021)

En wederom een aalgladde live plaat, die zo strak klinkt dat je afvraagt of de plaat niet is opgepoetst in de studio.
Luister eens naar de soundboatd opnames van Kiss die je na het concert kon aanschaffen en vergelijk die eens met dit gedrocht.
Tenenkrommend.
Nee, ik ga een goudeerlijke opname uit 1974 of 75 luisteren.

Je zou bijna denken dat mr. Pinky een account heeft aangemaakt om bovenstaande "recensie" te dumpen.

Enfin, dit is de eerste uit een hele reeks van concerten die KISS zal gaan uitbrengen. Live in Tokyo klinkt behoorlijk vet, met Ace er nog bij, toen nog wel. Dit concert was onderdeel van de Farewell tour, 20 jaar later touren ze nog.

Pinky zit er ook naast dat men een opname kon aanschaffen na het concert, dus vergelijkingsmateriaal is niet voorhanden. De eerste Instant Live shows die je kon krijgen na een KISS concert dateren van 2004, tijdens de Rock the Nation tour.

Dit album is een goed klinkende bootleg met een hele sobere verpakking maar bevalt mij prima.

moet ik weer 1,5 ster extra stemmen straks om die onzin te compenseren

Smullen weer.

Het gebeurt ook geloof ik alleen bij Kiss dat er allerlei toersenbordriddertjes hier hun ongenoegen komen spuien omdat ze ooit in de 80s de.glamwereld zijn ingestapt. Keep em coming!

Ach ouwe zeurkont, die oude opnames van Alive uit 1975 heeft iedere liefhebber van dit genre al lang en breed in huis, wees blij dat ze het gaan uitbreiden met andere 'oude' archief opnames, word de keuze alleen maar breder van! Ben trouwens benieuwd wat je voor stem aan Alive 1975 gaat geven

Het is dan ook zijn enige recensie. Ik hoop niet dat hij de smaak te pakken krijgt.

Michael van de Moosdijk van Aardschok moest zich in de 2e helft van de jaren 80 ook altijd verweren na een recensie van Kiss platen en de redactie moest postzakken vol met haatbrieven ophalen omdat Kiss fans woest waren dat Crazy Nights, Hot in the Shade en soortgelijke platen met een 5 werden beoordeeld (5 out of 10) en ik ga het niet doen.

Op YouTube staan voldoende concerten uit 2001 en ook Tokyo en je hoort de verschillen. Ik heb ze een keer of 15 gezien tussen 1984 en 2018 (en ben erbij in Dortmund volgend jaar) en weet precies hoe slordig ze zijn, alles wordt opgepoetst (al vanaf Alive!).

Ik heb niet speciaal voor deze review een account aangemaakt, heb eerder accounts gehand (o.a. Diekmans) maar stop er op een gegeven moment mee omdat je afgezeken wordt als je Motley Crue goed vindt of omdat je een plaat van Kiss slecht vndt.

Enige onder de galspuwers hier is Ricardo. Kom ik nog op terug.

Ricardo, aan Alive en Alive II heb ik fantastische herinneringen. Ik was een mannetje van plm 10 jaar en draaide de platen grijs. De uitklaphoes van Alive II met die monumentale voorkant vind ik nog steeds een van de mooiste hoezen ooit. Maar ik zag in de jaren 90 ook een interview met Eddie Kramer en die gaf aan dat bij Alive alleen de drumsound overeind is gebleven. Dan is het voor mij geen live plaat meer en ik draai die platen eigenlijk nooit meer. Geef mij dan maar de bootlegs van Kiss uit de jaren 70. Daar verwijs ik ook naar want in 74 heeft Kiss nooit een liveplaats uitgebracht.
Als ik een goed advies mag geven voor fantastische shows van Kiss uit de jaren 70: Winterland 1975 (San Francisco 1975, en je hebt een prachtig concert uit 1973 KISS LIVE 1973 (geplaatst dooe Tonyzz Kiss Universe), die zet er echt fantastisch en authentiek materiaal op.

En om op je opmerking 'ouwe zeurkont' terug te komen. Ja, dat ben ik wel. Van Helsing geeft een draak als Asylum een 5,0. Gene Simmons was in de jaren 80 niet bepaald gefocust, in tegenstelling tot hem ben ik wel zeer kritisch over Kiss. Het is nl niet allemaal rozengeur en maneschijn en dat hebben ze zelf ook erkend. Zeuren is af en toe zo heerlijk, zeker als je er een groepje ouwe glamrockers boos mee maakt.

Ik vind Asylum dus geen draak van een album, vandaar dus ook die hoge score. Ik heb denk ik plm 6.000 titels thuis (cd's, lp's etc) en ik denk dat ik Asylum het vaakst geluisterd heb van allemaal. De KISS curve ging bij mij neerwaarts rond 1998. Daarvoor vind ik inderdaad alles top, en Michel van de Moosdijk? Die zat er heel vaak naast, en niet alleen bij KISS. Zijn recensie van Van Halen's Fair Warning sloeg bijvoorbeeld ook nergens op.

Ik vind Asylum dus geen draak van een album, vandaar dus ook die hoge score. Ik heb denk ik plm 6.000 titels thuis (cd's, lp's etc) en ik denk dat ik Asylum het vaakst geluisterd heb van allemaal. De KISS curve ging bij mij neerwaarts rond 1998. Daarvoor vind ik inderdaad alles top, en Michel van de Moosdijk? Die zat er heel vaak naast, en niet alleen bij KISS. Zijn recensie van Van Halen's Fair Warning sloeg bijvoorbeeld ook nergens op. [/quote]




Alleen Who Wants to be Lonely vind ik echt fantastisch, ik vind zelfs de clip fantastisch en Paul had echt de moves, maar ik hoor zelden (eigenlijk nooit) dat iemand Asylum nog erg goed vindt. Zelfs Gene zelf beschrijft de platen vanaf Animalize tot en met Hot in the Shade als unfocussed. Nummers als Trial by Fire en Secretly Cruel vind ik echt nummers om over te slaan en mijn maat en ik (in de jaren 80 zaten we allebei bij de Kiss Explorer Army) noemde die platen ook de skip platen omdat we het gros van de Simmons nummers zwak vonden (vooral op Hot in the Shade).
Dat gezegd hebbende, ik denk dat Michel van de Moosdijk er niet naast zat, zijn smaak komt simpelweg niet overeen met die van jou. Overigens sta ik voor Fair Warning dan weer naast je, goede plaat, niet hun beste, dat is de 1e maar absoluut wel een klassieker.
Voor mij gaat de Kiss curve na 98 weer iets omhoog en uiteraard is van alles na de jaren 80 Revenge met afstand de beste plaat.
Toch blijf ik helaas wel bij mijn standpunt voor wat betreft Tokyo 2001. Ben niet overtuigd,

Alleen Who Wants to be Lonely vind ik echt fantastisch, ik vind zelfs de clip fantastisch en Paul had echt de moves, maar ik hoor zelden (eigenlijk nooit) dat iemand Asylum nog erg goed vindt. Zelfs Gene zelf beschrijft de platen vanaf Animalize tot en met Hot in the Shade als unfocussed. Nummers als Trial by Fire en Secretly Cruel vind ik echt nummers om over te slaan en mijn maat en ik (in de jaren 80 zaten we allebei bij de Kiss Explorer Army) noemde die platen ook de skip platen omdat we het gros van de Simmons nummers zwak vonden (vooral op Hot in the Shade).
Dat gezegd hebbende, ik denk dat Michel van de Moosdijk er niet naast zat, zijn smaak komt simpelweg niet overeen met die van jou. Overigens sta ik voor Fair Warning dan weer naast je, goede plaat, niet hun beste, dat is de 1e maar absoluut wel een klassieker.
Voor mij gaat de Kiss curve na 98 weer iets omhoog en uiteraard is van alles na de jaren 80 Revenge met afstand de beste plaat.
Toch blijf ik helaas wel bij mijn standpunt voor wat betreft Tokyo 2001. Ben niet overtuigd, [/quote]

Ik was ook lid van de KISS Explorer Army van Ron Huiskens. In de jaren 80 en 90 wel één en ander aangeschaft nadat Van de Moosdijk een goede recensie schreef, bijvoorbeeld Legs Diamond en Dirty White Boy, maar het blijft natuurlijk slechts de mening van één iemand.

Laat ik vooropstellen dat ik geen die hard Kiss fan ben, maar wel een liefhebber ben van de vele topnummers en de act ook erg origineel vind. Mijn eerste aanraking met de band moet zijn geweest toen op een zwart/wit tv bij ons thuis in ongeveer 1975 ik een jaar of 5/6 was en erg bang en onder de indruk was van de raar ogende aliens die muziek maakten en ze waarschijnlijk in een nieuws of muziek programma beelden uitzonden ! Dat is mij altijd bijgebleven. Mijn eerste echte Kiss album was Animalize uit 1984, wat een erg snel album was voor Kiss, begrippen, en eigenlijk te snel vind ik, maar vanwege mijn eerste volledige album ervaring natuurlijk een enorm zwak voor heb. Later heb ik het debuut en nog een paar albums van hun gekocht. Het eerste live album, en die uit 2016 heb ik ook nog. Ik moet zeggen dat ik Kiss een erg wisselvallige band vind, en eigenlijk maar een paar albums echt goed vind van begin tot eind, o,a het debuut, Creatures of the Night en Revenge. Bootlegs en ander onbekend materiaal ken ik niet van de band, maar louter de albums die hier op mu.me staan. En een oude glamrocker voel ik mij ook zeker niet, want was altijd meer van AC/DC, Iron Maiden en Motorhead. Jij valt op als beginnende mu.me user omdat je maar op 1 Kiss album gestemd hebt en er direct een 0.5 voor geeft, dan denk ik als je zo,n die hard fan bent, waarom niet eerst hun beste spul beoordelen en daarna steeds meer de minder bekende albums

Zelfs Gene zelf beschrijft de platen vanaf Animalize tot en met Hot in the Shade als unfocussed.
Net die periode dat ik erin rolde en zodoende een zwak voor deze en Asylum heb. Van wanneer stammen de beschrijvingen, Revenge? Creatures of the Night was vooreerst het laatste album waar Gene Simmons een stevige vinger in de pap had qua sterke composities, vanaf Lick It Up was het m.i. Paul Stanley die de kar trok. Misschien dat Simmons zich revancheerde met Unholy.

[/quote] Jij valt op als beginnende mu.me user omdat je maar op 1 Kiss album gestemd hebt en er direct een 0.5 voor geeft, dan denk ik als je zo,n die hard fan bent, waarom niet eerst hun beste spul beoordelen en daarna steeds meer de minder bekende albums [/quote]

Ha Ricardo! Geen beginner hoor, mijn stemmen en reacties staan er nog op, voorheen Diekmans maar was echt een gedoe om die account te heractiveren dus nieuwe aangemaakt. Ben er vanaf gestapt omdat niet iedereen je reacties leuk vindt en je soms echt een berg poep over je heen krijgt als je je ongezouten mening geeft.
Die zwart wit opname waar je het over hebt is overigens denk ik Winterland 1975 en die noemde ik eerder al, toch echt een van de beste shows, toen Kiss nog een klein bandje was en in kleinere hallen speelde. Die blijft ik aanraden.

Misschien was KISS hier gewoon wel in goeden doen en inderdaad, het klinkt wat glad, wat misschien duidt op een zuiver, helder afgesteld geluid. Paul Stanley moet er even inkomen bij het openingsnummer maar is verder goed bij stem, al staat er de nodige galm op. Ook Gene Simmons is goed bij stem. Gewoon een goed concert uitgezocht als eerste soundboard-release. Als ik bijvoorbeeld het tweede deel in deze serie op YouTube luister, halverwege 2004 opgenomen, lijkt het gegeven dat 'Tears Are Falling' wordt gespeeld, leuker dan dat het daadwerkelijk klinkt met beide heren een stuk schorder. Op deze 'Tokyo 2001'-release o.m. 'Talk to Me' als niet alledaags hoogtepuntje en alhoewel men wat schatplichtig aan het oeuvre met Ace Frehley blijft, moet deze toch 'Heaven's on Fire' en 'Lick It Up' spelen. 'I Still Love You' vind ik in deze meer als solospot van Paul Stanley zijnde uitvoering erg goed, al houdt hij zich in het tussenstuk van '100,000 Years' beduidend rustiger dan dat dat voor het eerst live werd uitgebracht.

Het zou mooi zijn dat van alle line-ups een Live album verschijnt.
Gene/Paul/Eric C./Vinnie
Gene/Paul/Ace/Eric c.