Efterklang - Windflowers (2021)

Ten tijde van Piramida was ik helemaal in de ban van Efterklang en zag ze twee keer optreden: in Rotterdam en Madrid. Heerlijke optredens.

En toen leek het gedaan met de band totdat ze in 2019 toch weer terug waren met Altid Sammen, nu snel opgevolgd door Windflowers. Andere tijden, andere beleving.

Het album opent wat traag met Alien Arms en dat blijkt het begin te zijn van meer nummers in hetzelfde tempo. Lady of the Rocks is niet meer dan een sfeerschets.

Mij weet dat toch niet helemaal te pakken, ik vind het wat saai zelfs. Nu is Casper Clausen ook geen zanger van wereldformaat en heeft ook niet echt een heel opvallende stem, en dat zorgt er bij mij voor dat het hier en daar allemaal wat stroperig klinkt. Maar ergens is het ook wel heel puur door de instrumentatie.

Vanaf Dragonfly verandert dit en daarmee kan ik toch wel opgelucht adem halen. De voorgaande nummers lijken hierdoor ineens een wat meer sfeervolle opmaat te zijn voor de rest van het album met Åbent Sår als sterke afsluiting.

En die eerste nummers? Ongetwijfeld zullen die nog wel groeien. En daarmee levert Efterklang toch wel een fraai album af. Andere tijden, andere beleving... zeker. Maar de band weet in elk geval telkens weer te verrassen.

Daar kan ik me helemaal in vinden aERodynamIC, hoewel ik ze zelf helaas nooit live gezien heb.

De voorganger Altid Sammen was een zeer leuke verrassing die erg goed beviel. Deze Windflower ligt ook weer erg fijn in het gehoor. Waarbij vooral de tweede helft erg goed bevalt en veel doet denken aan de oudere albums. Een erg fijn relaxt album, zoals ze dat eigenlijk altijd deden.

Efterklang verpakt maagdelijke onschuld in tedere fragiliteit. De lokroep van deze Denen reikt veel verder dan het thuisland. In een grijs verleden hebben de betoverende klanken mij al eerder in een euforische dancetrance gebracht. Een unieke live ervaring die hooguit geëvenaard wordt door de ingetogen baarmoeder belevenis van het stukken speelsere, maar enigszins gelijkwaardige Sigur Rós.

Toch wel een aangename verrassing. Wie rekende er nou op een nieuwe Efterklang plaat? Ik in ieder geval zeker niet. Het verhaal was voor lange tijd nog niet volledig verteld, maar bij voorganger Altid Sammen viel alles passend op zijn plek. De stilte van zeven jaar was nodig om de cirkel rond te krijgen. Een prachtige memorabele titel, die ik altijd in verband breng met de eeuwige liefde. Het hemelse verbond, vorm gegeven met hemelse liefde. Het schitterende sterrenstelsel werd voor de laatste keer toegewuifd, een waardig afscheid met een flinke dosis aan progrock invloeden. Dan is het prima dat Casper Clausen eerder dit jaar samen met Peter Kember van Spaceman 3 een doorstart maakt met het experimentele Better Way. Daarop zweefde hij nog eventjes gewichtloos boven de wereld om vervolgens een geaarde landing te maken.

Helaas vraagt de geamputeerde maatschappij feitelijk gewoon om een nieuwe Efterklang plaat. De afgelopen twee jaren waren betonhard en beton grijs. Door de stilstand raken de ledenmaten ondervoed en sterft de ziel langzaam af. Het hart is verlamd geraakt door die bloedarmoede en heeft een flinke dosis aan positiviteit nodig. De schoonheid herontdekken, het in beweging zetten en voorzichtig een simpel dansje wagen. Het euforische gevoel oproepen waar ik tien jaar geleden zo intens door geraakt werd. Raken, ik herhaal het bewust zo vaak, we verdienen het om geraakt te worden.

Windflowers die hun zaadjes gemakkelijk laten verplaatsen, licht en kleurrijk. De nieuwe lente aanbiddend, de tussenliggende periode vergeten en op datzelfde punt verdergaan als waar Altid Sammen twee jaar geleden stopte. Is dat mogelijk? Ja, dat is mogelijk. Het verleden is een gepasseerde nachtmerrie, de toekomst een hoopvol sprookje, welke uiteindelijk uitgroeit tot een waardige geschiedenisles. Casper Clausen is spaarzaam met zijn zorgvuldig gekozen woordkeuze. De nostalgische eighties melancholie zit hem vooral in die prachtige combinatie van de huiskamerinstrumentatie waarbij de treurende viool en de in stilte opererende piano een grote rol speelt en elektronische veldopnames het overige werk verrichten.

Alien Arms, door de pandemie zijn wij de vervreemde buitenaardse wezens geworden. Zo lang het virus niet onder controle is, domineert deze het bestaan als een dominante gastheer. Samen te strijden trekken, met niet zozeer de muziek als wapen, maar wel als vredelievend bestrijdingsmiddel. De donkerbruine zware baspartijen van Rasmus Stolberg reiken als kolossale reuzen torenhoog boven de muzikale omlijsting uit, en kietelen voorzichtig de hemel. Als beloning geeft deze de natuurlijke warmte cadeau die vervolgens beantwoordt wordt door de zachte samenzang van Casper Clausen en Indrė Jurgelevičiūtė waar fraaie achtergrondvocalen zich daar als onbesmette witte engeltjes doorheen weven.

Als de zanger dan solo die pastorale hoogtes in Hold Me Close When You Can opzoekt, vind hij zijn meerdere in een bovennatuurlijke, bijna Goddelijke soulvolle ontmoeting. Jammer dat de vocoders in Dragonfly die puurheid in een klap wegvagen, maar daar wel pittige dansbeats voor teruggeven. Dansen, dansen, dansen, feestend op de toekomst. Je leeft maar een keer en die reservetijd is de afgelopen periode al versneld in werking gesteld. Living Other Lives heeft de energie van die bewuste avond in de concertzaal, waar ik aarzelend de dansvoer op getrokken werd om al trippend in beweging gezet te worden. Missie voltooid, eventjes wegzweven zonder gedachtes, zonder emoties, met alleen het egocentrische zelfbeeld als danspartner. Heel eventjes volledig in controle met jezelf. De kracht van het volledig los zijn.

Wat valt er dan nog te melden over Mindless Center? Die overgave laat je niet meer terugkeren naar de zoektocht om de juiste woorden te vormen, en is dat dan nog noodzakelijk? Je wordt opgeslokt in dat immense zwarte gat, de avondvullende duisternis die overgaat in dat zorgzame opgespaarde verlangen naar het nachtleven. Levenloos in gedachten zwevend op de klanken van House on a Feather, de moedertaal oerkracht omarmend in de adembenemende gezongen rave explosie van Åbent Sår. Meer heb je niet nodig.

Efterklang - Windflowers | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com